Noortje weblOgg

Door een paar dagen geen boodschappen te doen en me thuis op te sluiten, was het bijna uit m'n systeem maar vandaag kwam het weer keihard binnen:Valentijnsdag. Nu ik buiten op straat loop, vraag ik me af: hoe kon ik deze dag over het hoofd zien? Overal in de winkels hangen rode harten, staan er tafels vol met rode en roze rotzooi en klinkt er weeïge muziek uit de luidsprekers. Zelfs www.startpagina.nl heeft een apart Valentijns-item en ongetwijfeld besteedt het NOS-journaal er vanavond ook weer een paar minuten aan om te vertellen hoeveel geld er nu weer besteed is aan onzinnige cadeaus en hoeveel kaarten er verstuurd zijn. Hoe heeft het toch zover met de mensheid kunnen komen?

En eerlijk is eerlijk: ik doe er net zo hard aan mee en vind het ook leuk iets te krijgen. Zo liet een vroeger vriendje destijds bloemen bezorgen en had hij overal cadeautjes op m'n kamer verstopt omdat hij op de bewuste dag in het buitenland zat. Of kreeg ik, naast kaarten van vriendinnen en ouders, post van een ècht onbekende aanbidder. Of een mooi sieraad, of een dagje weg. Tja, daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen.

Maar ik vraag me toch af: waarom moet Valentijnsdag worden ‘‘gevierd'? Ik vind het een door de commercie uit de grond gestampte dag. Zogenaamd een feestdag. De Romeinen zijn er ooit mee begonnen en zullen ongetwijfeld de beste bedoelingen hebben gehad (rare jongens, die Romeinen), maar tegenwoordig wordt 14 februari door winkeliers aangegrepen om na Sinterklaas en Kerst nog eens even flink te cashen. Om nog maar niet te spreken van de kwaliteit van de spullen die ze durven te verkopen. Een leuk lingeriesetje is natuurlijk nooit weg, maar die walgelijke zoetsappige kaartjes met voorgedrukte teksten, brood en koekjes in de vorm van hartjes, veel chocolade (natuurlijk ook in de vorm van een hart), zelfs pasta in de vorm van hartjes, schuimpjes in de vorm van hartjes, schandelijk dure rozen, bergen badschuim, zeepjes en andere badkamer-prullaria, je kan zelfs een virtuele roos via je mobiel versturen! Enige originaliteit valt niet te ontdekken in het aanbod.

En inmiddels is het zo erg geworden dat je je met goed fatsoen niet meer op je werk of bij vrienden kunt vertonen als je niet minstens een flink aantal kaarten in de bus hebt gehad en een groot cadeau van je geliefde. Want iedereen wil weten: wat heb jij gehad? Al op de middelbare school werd er fanatiek aan Valentijnspost gedaan. Die kaarten werden vervolgens in de klas uitgedeeld en je voelde je toch een beetje een loser als je geen kaartje kreeg.

Kortom: afschaffen die 14 februari! Het is allemaal weggegooid geld en ik geef er helemaal niks om!Maar ik zit wel al sinds vanmorgen heel vroeg naast de brievenbus te wachten...

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment