Noortje weblOgg

De thuisblijvers hebben weer ongelijk gekregen: Italië is nog even geweldig als in mijn herinnering. Inmiddels heb ik de nodige koffie gedronken, ijsjes, pizza's en bordjes pasta gegeten en ben ik alweer vertrouwd geraakt met de Italiaanse inefficiëntie en beroerde rijstijl.

Wat één ding betreft hebben de achterblijvers géén ongelijk gekregen: het vieren van carnaval kan je toch echt beter in Nederland doen als je dan toch per se iets moet vieren. Het carnaval blijkt hier nog erger te zijn dan carnaval in Eindhoven. En dat wil wat zeggen.

Carnaval wordt hier ook 4 dagen gevierd, maar wel verspreid over 2 weken. Het hoogtepunt was afgelopen dinsdag maar ook komende zondag (terwijl dan volgens mij de vasten al zijn begonnen) wordt er nog flink gefeest.

Omdat je alles een keer moet hebben meegemaakt, besloten mijn lief en ik naar het carnaval in het dorp te gaan kijken. De meneer van het barretje waar iedere ochtend een kopje koffie wordt genuttigd, kondigde het al aan: carnaval in Italië is voor kinderen behalve in Venetië. En dat bleek helemaal te kloppen. Het carnaval in Venetië heb ik op de tv gezien en dat zag er heel acceptabel uit. Maar de festiviteiten hier in het dorp mocht ik met eigen ogen live aanschouwen en zijn ronduit dramatisch te noemen. Maar ja, ik zit dan ook op het platteland.

Alleen de kinderen zijn hier dus verkleed en nog behoorlijk beroerd ook. Schmink komt er nauwelijks aan te pas en de verkleedkleren komen zo uit het rek van de supermarkt. Op het dorpsplein worden grote zakken confetti verkocht en kinderen lopen rond met spuitbussen rubberachtige smurrie waarmee ze het liefst toekijkende volwassenen onder spuiten. Ook mijn lief en ik ontkwamen niet aan de Italiaanse jeugd en werden flink onder gespoten. Zou dit betekenen dat we definitief opgenomen zijn in de dorpsgemeenschap? De carnavalsoptocht bestaat uit 3 tractoren waarachter een aanhangwagen is gehangen. In het beste geval is die aanhangwagen versierd met vlaggetjes en slingers. Het kleine grut moet plaatsnemen in de aanhanger en wordt zo rond het plein gereden. En dat is dan carnaval hier. Oja, carnavalsmuziek kennen ze hier (gelukkig) niet. Om het rondje rond de kerk wat aan te veraangenamen wordt er muziek uit tekenfilms gedraaid. Dat houdt de stemming er tenminste in.

Om het carnaval in Eindhoven wat dragelijker te maken, worden er flinke hoeveelheden sterke drank genuttigd. Deze populaire traditie is helaas niet tot in Italië doorgedrongen want om de optocht nog enigszins dragelijk te maken, zou je verwachten dat er hier flink wat wijn of Limoncello gedronken wordt om de pijn te verzachten. Maar nee hoor. De volwassenen staan volkomen nuchter te wachten tot de kinderen klaar zijn met rondjes rijden op het plein en elkaar met rubbersmurrie in de ogen spuiten en maken onderwijl foto's van hun engeltjes.

Gelukkig ligt ons tijdelijke onderkomen een heel eind uit het dorp en is het hier stil en uitgestorven. In plaats van carnaval te vieren, heb ik besloten me op de tuin te storten. Het is zo warm dat alle bomen aan het uitlopen zijn. Er vliegen vlinders, wespen en muggen rond. Als wijst erop dat de lente is begonnen. Net als de hooikoorts die zich in alle hevigheid bij mij heeft aangediend. Had ik dan toch in Nederland moeten blijven?

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment