Noortje weblOgg

Ik ben verdwaald en ik heb geen idee hoe het komt. Ik had zo goed op de kaart gekeken, elke afslag die ik tegen kwam opgezocht op de kaart. Ik heb braaf de bordjes gevolgd en naar de aanwijzingen van anderen geluisterd. Ik had sterk de indruk op de goede weg te zitten. En toch ben ik verkeerd gelopen. Voor de zoveelste keer. Misschien klopte de routebeschrijving niet of kreeg ik verkeerde instructies? Misschien ben ik gewoon een ezel die telkens het verkeerde rondje opnieuw loopt. Ik ben ergens en ik heb geen idee meer waar en hoe ik de weg terug kan vinden.

Misschien moet ik maar stoppen met het zoeken van de juiste route. Misschien bestaat die wel helemaal niet. Ik hoop maar dat er meer wegen zijn die naar het hetzelfde einddoel leiden. Op een of andere manier lijk ik de meeste moeilijke route te hebben gekozen. Wellicht is het tijd voor een ingrijpende routewijziging.

Maar hoe weet je dan wat de weg is die je moet bewandelen? Hoe weet je of je de juiste hebt gekozen, of je op het goede pad zit en uiteindelijk bij het gewenste eindpunt zal komen? Ik vrees dat je dat niet weet maar pas ziet als je je einddoel hebt bereikt. Er bestaat geen routekaart, je weet niet waar de bochten in de weg zitten en wanneer er een kuil komt. Dat merk je pas als je bijna uit de bocht vliegt, of door de kuil rijdt. En welke weg je ook kiest, hij zal altijd kronkelig en bochtig zijn. Je hebt geen idee hoe het uitzicht zal zijn of waar de weg nog allemaal langs zal komen. En af en toe vraag je je af: zit ik nog wel goed? Je raakt in paniek, wilt eigenlijk omkeren en terugrijden. Maar telkens je route wijzigen kost energie en je wordt wagenziek. En als je luistert naar je intuïtie, weet je dat deze weg je uiteindelijk ook brengt waar je wilt zijn. En het maakt niet uit dat je af en toe uit de bocht vliegt, of hopeloos verdwaalt. Dat vertraagt je maar maakt de reis een beetje afwisselend. Als je je einddoel voor ogen houdt, kom je vanzelf weer terug op de weg die je eens had gekozen. En met een extra streep gas arriveer je toch nog op tijd.

En hoe rustig een rechte weg ook is, geef mij maar een weg met wat bochten. Dan kan ik tenminste m'n stuurmanskunsten laten zien. Succes is not final, failure is not fatal: it is the courage to continue that counts. Dus ik ga verder op mijn kronkelige weg en zal ongetwijfeld nog een paar keer flink uit de bocht vliegen. Ik mis gewoon een goede bijrijder die me op tijd waarschuwt voor obstakels.

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment