Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en de bus |
| donderdag 12 juli 2007 00:00 | |||
|
Ik rijd in een nogal klein autootje. Eigenlijk is ie echt ontzettend klein. Om een boodschappenkrat achterin te zetten, moet je de achterbank afklappen. Niet dat dat zo erg is, want van de achterbank wordt toch nauwelijks gebruik gemaakt tenzij je ervan houdt met je benen in je nek te zitten. Sommige mensen hebben me aangeraden een echte auto te gaan rijden maar ik ben best tevreden met mijn Lupo. Al sluit ik natuurlijk niet uit dat er op termijn een echt scheurijzer in de garage (jaaa, die heb ik nu) komt te staan. Maar goed, om te verhuizen kon ik dus geen gebruik maken van mijn bolide en ook die van m'n ouders en broer waren niet echt handig om bedden, een bank, kasten en veel boeken in te vervoeren. Daarom ging ik fijn een grote bus huren. Een echte stoere verhuisbus. Een diesel natuurlijk. En al op de avond voor de verhuizing belandde ik een discussie met m'n vader over wie er in de bus zou gaan rijden. " Ik natuurlijk", vond ik. "Ik natuurlijk", vond mijn vader. Zo'n bus vond hij veel te groot en te breed voor een meisje. Daar zouden alleen maar ongelukken van komen. Ook broerlief verschoot even toen hij hoorde dat hij naast mij moest plaatsnemen in de bus. Maar ik had me al weken verheugd op rijden in die grote bus en eigenwijs als ik ben, was ik niet bereid het stuur uit handen te geven. En na een dagje verhuizen kan ik zeggen: rijden de bus is gaaf! Toen pa en ik zagen dat de bus zes versnellingen had, zijn we toch even een rondje snelweg gaan doen om dat uit te proberen. Verder geweldig uitzicht: je kan je qua hoogte meten met vrachtwagens, veel pk's onder je kont, turbomotor en iedereen gaat voor je aan de kant. Parkeren, achteruitrijden en manoeuvreren over de smalle stoep voor m'n huis bleek heel goed te doen. Ook andere auto's eruit trekken voor het stoplicht was een koud kunstje. Ik denk dat ik talent heb. En als ik later groot ben, wil ik ook zo'n bus. Dat is pas een echte auto. Of ik ga voor m'n groot rijbewijs. Dat is pas stoer. Foto's van de bus volgen zodra ik m'n laptop heb teruggevonden en die sufferds van UPC zo vriendelijk zijn geweest mij aan te sluiten op het internet.
Bookmark
Email this
Hits: 249 Trackback(0)
Comments (0)
 Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
There will come a time when I have a chance to do the right thing. I love those moments. I like to wave at them as they pass by.
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website