Noortje weblOgg

Ik ken geen vrouw die niet bezig is met haar gewicht. De meesten vinden dat er wel wat af kan en sporadisch kom ik iemand tegen die vindt dat er wel iets bij kan. Mannen zijn overigens niet anders. Ook daar wordt heel wat afzucht, geklaagd en aan onderkinnen en buiken gevoeld.

Ook ik ben helaas geen uitzondering. Een modellenmaatje heb ik nooit gehad, maar toen ik ging werken en niet meer braaf iedere dag op de fiets naar de Uni ging maar dagelijks met de auto naar Tilburg, scheelde dat toch wat in omvang. Om die omvang te beperken heb ik vanalles geprobeerd. In alle vroegte op zaterdagochtend hardlopen ging heel aardig. Tot het lente werd en ik zoveel last van hooikoorts kreeg dat ik alleen nog met een inhaler door het bos kon rennen en m'n longen piepten als die van een oud vrouwtje. Naar de sportschool gaan vond ik saai, maar hield ik soms een tijdje braaf vol. Ik heb een tijdje rare capsules geslikt die beloofden dat je na inname geen vet meer zou opnemen. Ik heb oefeningen gedaan in verhitte cabines onder leiding van dames die duidelijk het buskruit niet hadden uitgevonden. Ik heb gemontignact, geweightwatcherd, calorieën geteld en ga zo maar door. Nadat ik ziek was geweest en vond dat ik beter voor mezelf moest zorgen, meldde ik me aan voor een sportschool. Zo'n dure. Want, zo had ik bedacht, als ik daar iederen maand € 70,- naar toe zou brengen, zou dat voldoende motivatie te zijn om wekelijks te gaan. En dat was ook zo. Ik ging braaf een keer of drie per week. Natuurlijk ook gemotiveerd door een voormalig squash- en zwemmaatje. Maar heel veel afvallen deed ik er niet van.

Maar inmiddels heb ik de ultieme methode gevonden om af te vallen: verdrietig zijn en stressen. Je hoeft er eigenlijk heel weinig voor te doen. Zo werkt het: je een beetje rot voelen is voldoende. En als je je maar rot genoeg voelt, word je vanzelf misselijk en krijg je geen hap meer door je keel. In de afgelopen drie maanden viel ik spontaan negen kilo af. Zonder sporten, zonder calorieën tellen. Ik voelde me wel shit, maar voor een slanke lijn moet je iets over hebben. Bovendien kwam de zomer eraan. De verhuisweken zorgde voor de laatste kilo. Tien kilo minder Noor dan vier maanden geleden, dat is nogal wat.

Kan ik in ieder geval met een gerust hart m'n bikini aan, mocht de zon nog ooit gaan schijnen.

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment