Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor è da sola |
| dinsdag 08 januari 2008 00:00 | |||
|
Vanmorgen ging op een onchristelijk uur de wekker maar omdat het voor het goede doel was, besloot ik toch maar op te staan. Een uurtje later stond ik op het vliegveld in Duitsland. Heel asociaal Italie ook want in de rij voor de douane is het een geduw en getrek van jewelste. Ik maakte me alleen een beetje zorgen om reispartner R. die al een keer in paniek had gebeld dat ze niet zo goed wist waar ze heen moest. Positief als ik ben, geloofde ik dat het wel goed zou komen, totdat reispartner R. belde dat ze bij het verkeerde vliegveld stond. Ai, dat vliegveld lag 80 kilometer verderop. Resultaat? Ze miste de vlucht. Maar ik dus niet. Resultaat? Ik ben nu alleen op Sicilie. De vlucht was geweldig. Ik zag zelden een mooiere zonsopgang (je moet er om vier uur voor opstaan, maar dan heb je ook wat). Het nachtblauw ging over in blauw, groen, geel, oranje, rood en roze. Ik maakte kennis met mijn Italiaanse buurvrouw Palma die me vertelde wat ik allemaal moest eten als ik op het eiland was en wat ik allemaal moest bekijken. Een week was tekort. Als ik uit het vliegtuig stap, voel ik de lente. De wind is warm en zacht. Het is 18 graden, er vliegen zwaluwen in grote groepen rond op zoek naar een plek om te nestelen. Bij de groentewinkels en op de laadbak van Apes ligt de broccoli hoog opgestapeld net als de carciofi (artisjokken). De buschauffeur die me naar de stad brengt, is een nerveuze Italiaan die om de vijf seconden z'n enorme pilotenzonnebril vaster op z'n neus duwt. Hij stopt op willekeurige plekken voor willekeurige passanten die vervolgens niet in de bus blijken te hoeven. Tijdens de rit passeren we enorme citroen- en sinasappelbomen. Een man laat in zijn Ape de hond uit. Het appartement dat we gereserveerd hebben, blijkt in de stad te liggen. Ik ben de enige gast en heb de piano, het internet, de tv en dvdspeler helemaal voor mezelf. Ik regel een fiets en ga de stad in. Ik heb nogal wat bekijks, Italianen vallen bijna uit hun auto en er wordt flink getoeterd. Wellicht niet verwonderlijk als je bedenkt dat ik als lange blonde Hollandse in een rood ski-jack met een zonnebril op op een pastelkleurige iets te kleine fiets rijd. Voorop de fiets zit een mandje waarin ik mijn handtas ter grote van een hutkoffer heb gezet. Omdat we op Sicilie zijn, heb ik voor de zekerheid m'n tas met het kettingslot van de fiets aan het stuur vastgemaakt. Je weet maar nooit waar la Cosa Nostra toe in staat in. Dankzij of desondanks die fiets maak ik vrienden in het park bij mijn appartement om de hoek. Nadat ik heb uitgelegd dat ik jurist ben, wordt er druk gediscussieerd over het Italiaanse rechtsysteem, het weer in Nederland en de werkloosheid. Helaas is het dialect hier zo erg, dat de helft langs me heen gaat. Aan Engels doen ze hier niet. Inmiddels is het 19u en heb ik nog niks van reispartner R. gehoord. Geen idee of ze nog een vlucht heeft kunnen boeken. Ik moet zo op zoek naar een plek om een hapje te eten en ben nu wel een beetje klaar met het alleen zijn.
Bookmark
Email this
Hits: 365 Trackback(0)
Comments (0)
 Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
People want a normal life and a cool car, most people settle for the car. Christopher Titus |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website