Noortje weblOgg

Eindelijk vond ik weer een computer met werkend internet. Wat dat betreft is Italie soms net een derdewereldland.

Reispartner R. besloot helemaal niet meer te komen, dus trok ik m'n eigen plan. Ik besloot het eiland te gaan verkennen, met een huurauto. En die auto moest worden opgehaald op het vliegveld. En gelukkig, gelukkig, miste ik de bus naar het vliegveld. Gelukkig, anders was ik Lilli niet tegengekomen. Lilli is een Italiaanse dame, compleet met dubieuze stuurmanskwaliteiten en een foute verloofde, die mij wel wat van het eiland wilde laten zien. Ze zou me verliefd laten worden op het eiland. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. We spraken af dat ik eerst een rondje eiland alleen zou doen, terug zou komen en me dan op sleeptouw zou laten nemen.

Uiteindelijk belandde ik toch nog op het vliegveld, huurde een heel klein autootje dat meer leek op een koffiemolen maar dat op de snelweg een scheurijzer bleek te zijn. Op de autostrada had ik een enorm bekijks. Alsof Italianen nog nooit een vrouw in een auto hebben gezien! Ik beklom de Etna, zag oude Griekse theaters en tempels, reed vaak verkeerd omdat ze hier niet doen aan bewegwijzering en crosste daardoor kriskras over het eialnd, zat in m'n t-shirt in de zon aan het strand, stond tot m'n navel in de sneeuw  op de Etna tussen de snowboarders, begon een collectie telefoonnummers van foute Italiaanse mannen, bezocht stadjes, at ijsjes, sliep in een dubieus Youth Hostel en dronk koffie. Vaak zat ik alleen te eten omdat ik tegen 20.30 mijn knorrende maag niet langer in bedwang kon houden en de Sicilianen pas om 21.30 gaan eten. Ik zat alleen in enorme eetzalen, soms gade geslagen door vier man personeel. Vaak in mintgroen met oranje beschilderde ruimtes met de Etna op de achtergrond en met meubels van tuintafelkwaliteit.

Mijn Italiaans werd to the max getest toen ik met Lilli op stap ging. Ze wilde me voorstellen aan vrienden en ouders die allemaal geen Engels spraken of durfden te spreken. Ik kreeg een rondleiding over een deel van het eiland, at bij haar ouders een viergangendiner, kreeg van vrienden wijn en dolce mee, werd aangehouden door de polizia (volgens mijn gids wegens mijn haarkleur), had een geweldige dag en mijn lijst met telefoonnummers en e-mailadressen werd langer.

En nu is het bijna tijd om naar huis te gaan. Tijd voor een laatste caffè en een laatste gelatto. Maar: I'll be back!

TrackBack URI for this entry

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment