Noortje weblOgg

Ik lees graag en wellicht meer dan de gemiddelde Nederlander. En als ik niet hoefde te werken, niet ook Italiaans wilde leren, geen vrienden zou hebben, geen familie, geen huishouden en niet graag naar de schouwburg ging,  zou ik veel meer lezen. Ik kan me bijna geen groter genot voorstellen dan door de boekenwinkel lopen met een enorme stapel boeken in m'n armen en ondertussen nog meer mooi leesvoer uitzoeken. En dan thuis al die boeken op het stapeltje 'nog te lezen' leggen. Mmm.

Waarschijnlijk is de voorkeur voor deze tijdsbesteding genetisch bepaald. In de woonkamer bij mijn ouders staan een kleine duizend boeken. Dit zijn slechts de boeken die mijn vader altijd 'bij de hand' wil hebben. Elders in het huis staan hoge Lundia kasten gevuld met nog meer exemplaren. Er is dus altijd iets te lezen thuis en toen ik voor mijn eindexamen flink wat boeken moest doorwerken, bood papa's boekenkast uitkomst. Mijn literatuurlijst bestond dan ook alleen maar uit werk van reeds lang overleden schrijvers.

Inmiddels heb ik een eigen boekkast en beginnen de kasten van mijn ouders overvol te raken. Zo nu en dan doet mijn vader een verwoede poging de overvloed aan boeken beheerbaar te houden en gaan er stapels boeken weg. Meestal naar de Slegte maar mijn broer en ik hebben een voorkeursrecht en mogen eerst komen kijken of er iets voor ons bij zit. Of soms bepaalt mijn vader dat er iets voor ons bij zit. Zoals vandaag.

Ik wilde me best over een stapeltje boeken ontfermen en keek met mijn vader wat ik mee zou nemen. We kwamen bij een boek van Kees van Kooten uit. Dat kostte destijds ƒ 4,25. 'Neem maar mee', zei m'n vader, 'da's lachen'. 'Waarom houd jij ze dan niet, als ze zo leuk zijn?' vroeg ik. Ik kreeg geen antwoord, maar wel negen titels van Kees van Kooten. Ook van ene F. Springer kreeg ik zeven paperbacks mee. Daarna belandden we bij Simon Carmiggelt. 'Ja, deze is leuk', zei m'n vader terwijl hij een oud en rafelig boek van de plank pakte. 'En deze trouwens ook'. 'En doe deze dan ook'. Na tien boeken van Carmiggelt was ik er wel klaar mee, lezen moet wel leuk blijven. Maar m'n vader was inmiddels zo goed op dreef dat ik alle boeken van Carmiggelt meekreeg.

Ik heb zo'n vermoeden dat ik inmiddels het hele oeuvre van deze man in mijn kast heb. Via wikipedia kom ik er net achter dat hij zo'n 66 titels op zijn naam heeft staan. Wat bezielt iemand zo'n enorme hoeveelheid boeken te produceren? Kon hij geen echte baan vinden? Had hij tijd over? Of had hij echt iets te zeggen? Ik heb slechts 46 stuks in de kast staan met pakkende titels als 'Elke ochtend opstaan', 'Bemoei je d'r niet mee' en 'Ik mag niet mopperen'.

Ik hoop maar dat ik z'n boeken leuk vind.

TrackBack URI for this entry

Comments (3)

...
written by Noortje O., februari 06, 2008

Mijn vader wil zelf niet posten, maar wilde me net toch even laten weten dat het zeker 2000 boeken zijn die er om de woonkamer staan en hij onder handbereik moet hebben. Tja, het zou eens kunnen voorkomen dat je subiet een boek nodig hebt...

• 
• +0
• 
• 

...
written by Hans zelf, februari 06, 2008

Ook nog tendentieuze berichtgeving: ik wilde niet iets even laten weten over het aantal boeken dat ik bezit: het is geen postzegelverzameling die volledig moet zijn. Ik corrigeerde alleen ongecijferdheid. Zo wordt de oude man ook nog neergezet als een snoever. Bitter na die omvangrijke boekendonatie.

• 
• +0
• 
• 

...
written by Hannah, februari 07, 2008

Nee, da's geen snoeven! Als men denkt dat je 1000 boeken hebt en het zijn er 2000, dan is dat gewoon een knusse woonkamer (en het scheelt natuurlijk aan isolatiekosten). Dat herinnert me er aan: Ik moet me nog een bende dozen met boeken uitpakken, maar we wachten tot we ons eigen huis hebben... jammer genoeg zijn onze Ikeakasten te hoog voor de sierranden die ze hier onder de plafonds hebben gemaakt (Ook een soort isolatie maar dan op z'n Nieuw Zeelands).

Oh en de kronkels van Carmiggelt hebben mij vroeger (toen ook regelmatig op tv) al geboeid, ik weet niet hoeveel van zijn boeken ik toendertijd gelezen heb, maar mocht het zo zijn dat de bieb waar ik altijd kwam en die waar ik ooit werkte ze toevallig allemaal had, dan heb ik ze dus allemaal gelezen! En nee dat is ook geen snoeven! Het leest gewoon zo lekker weg en hij zette altijd apart grappige typetjes neer.

http://nl.youtube.com/watch?v=Phl6AFTJZh4 (Hondje)

• 
• +0
• 
• 

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment