Wie is Noortje?

Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.

Archief

Powered by mod LCA

Statistieken

Online Casino
Noor en het dagboek
zondag 17 februari 2008 12:00

Nadat ik een kleine honderd boeken van m'n vader had meegekregen, besloot ik dat er ook in mijn boekenkast wat opgeruimd moest worden. Vooral de boeken van Carmiggelt namen nogal veel ruimte in. Ik begon heel voortvarend: wat kan er weg, wat wil ik nog lezen, wat kan ik nog uitlenen en wat is leuk voor later als ik een 'wat rijpere lezer' ben? Deze laatste formulering is van mijn vader (hij doelt daarmee vast op de vreselijke boeken van Reve) omdat hij van mening is dat ik vanwege mijn jeugdige leeftijd en het daarmee samenhangende gebrek aan wijsheid en smaak een bepaald genre boeken niet kan waarderen. Alleen voor mijn vaders genoegdoening heb ik daarom een stapel 'voor later' aangelegd. Bij het opruimen stuitte ik op een stapel dagboeken.

 

Het eerste dagboek is van lang geleden. De eerste pagina gaat over mijn verjaardag (oktober 1987): ik heb vandaag mijn verjaardag gevierd en het regende dat het goot en ik kwam klets nat op schol en toen hing ik mijn klern op de verwarming en mocht ik de gim kleren van R. aan en ik heb dit dagboek gekregen met twe sleutels en ik heb en spaarpot met twee sleutels gekregen en ik ben 9 geworde. Een hoop spelfouten en een hoop sleutels voor een meisje van negen. Waarschijnlijk hadden mijn ouders geanticipeerd op het feit dat ik een broertje van vijf had die op korte termijn een poging zou wagen mijn dagboek te ontvreemden en te lezen of die het voorzien had op mijn blinkende vijf gulden munten. Misschien schreef ik daarom ook wel zo slordig. Echt trouw was ik overigens niet, pas vijf jaar later heb ik het boekje volgeschreven. Na het roze exemplaar met het slotje volgden volgekrabbelde schoolschriften, boekjes, kladblokken, losse papiertjes. Allemaal schrijfsels van een niveau waar ik me met terugwerkende kracht voor schaam. Eindeloos gemijmer over kalverliefdes, middelbare school problemen, het feit dat niemand je begreep en meer geneuzel in de marge.

 

dagboeken.jpg

 

Wat later gaat het over relatiesores, over werk, over ouders en vriendinnen, over mijn dagelijkse belevenissen. Mijn laatste berichtgeving dateert van halverwege 2006. Het gaat over wanorde in m'n hoofd, niet weten waar ik heenga, niet weten of ik op de juiste weg zit, de juiste keuzes heb gemaakt. What else is new? Nergens gaat het over ziek zijn. Nergens gaat het over leegte. Nergens gaat het over angst. Of misschien juist wel.

 

Op een gegeven moment ben ik in die schriften begonnen met het opschrijven van alle smsjes die ik kreeg. Nu, bijna tien jaar later, is dat ondoenlijk geworden Teveel werk, te weinig tijd. Uit die berichtjes valt veel meer af te leiden over mijn leven. Was ik verliefd, dan ontving ik: 'Kus voor mijn meisje' of 'Every day I love you more'. Was ik verdrietig, dan werd ik overspoeld met berichtjes van vriendinnen. Was ik gelukkig ('Laughing')? Bezig met solliciteren ('Su6') of op weg naar een feest ('Kweenie wak aan moet')? Was ik me voor aan het bereiden op een volgende operatie ('Hoest?') of aan het inpakken voor een vakantie? Had ik Italiaanse vrienden gemaakt ('Prima o poi vengo a Olanda, sono felice di ospitarti') of lag ik al dagen met m'n dekbed over m'n hoofd ('Ik kom NU thee (of iets sterkers) drinken, kleed je aan!!')?

 

De smsjes zeggen meer over mijn leven van toen dan mijn gedetailleerde verslaglegging van mijn dagelijkse bezigheden. Ze zijn direct. Ik kan ze niet omvormen tot een mooi verhaal. En daarom lees ik ze niet graag terug.

 

Trackback(0)
Comments (4)Add Comment
0
...
written by Renske, februari 17, 2008
Ik gok, dat dat mijn gymkleren waren he? smilies/wink.gif
0
...
written by Noortje O., februari 17, 2008
Haha, de tijd dat wij elkaar kleren pasten, ligt heeeel ver achter ons. smilies/grin.gif
0
...
written by Mer, februari 19, 2008
Ben weer helemaal bijgelezen! Ik schrijf ook leuke smsjes op, maar het is een karwei, dat wel...Tot snel.

XXX Mer
0
...
written by monique, februari 22, 2008
Hoi Noor,
Ik kende je al toen je net je slabbertje had afgezworen, maar nu deze mooie witte bef! Gefeliciteerd meis!
Nog dank voor je lieve kaartje...............

Write comment

busy
 
noor op de dansvloer.jpg

Quotes enzo

Home is the place where they have to take you in.

 

Lezen!

In one person - John Irving

Zoeken op de website