Noortje weblOgg

Ieder mens heeft recht op zijn zwaktes. De een kan niet goed alleen zijn, de ander houdt van chocolade en weer een ander drinkt te veel. Éen van mijn zwakke plekken is vandaag weer ernstig duidelijk geworden: ik ben slecht in thuiskomen van vakantie. Heel slecht.

Op vakantie gaan is geweldig. De voorpret, het inpakken, de heenreis, het aankomen, het bekijken van je kamer, het ontdekken van de omgeving. Ook toen ik vrijdagochtend om 2 uur 's nachts wakker werd na nog geen drie uurtjes slaap en meer dood dan levend in de auto ging zitten om naar Oostenrijk te rijden, had ik er zin in. Al om vijf uur 's ochtends zat de stemming er goed in met de après-ski muziek die was meegekomen. De broodjes waren lekker en de grappen waren flauw. In Oostenrijk was er zon, veel zon. Er was sneeuw, er waren bacardi-bitter-lemons (nieuw drankje dat ontdekt werd), vliegende herten (ander nieuw drankje dat werd ontdekt en dat ik nu poog zo snel mogelijk weer te vergeten). Er waren lunches op de piste, Engelse studenten die het pension probeerden af te breken, een dubieuze pensionhouder die drie-gangen-maaltijden bereidde met een beetje van zichzelf en een beetje uit een pakje. Er was thee met apfelstrudel, apfelsaft gespritzt, kaiserbroodjes bij het ontbijt, kaartspelletjes na het eten, après-ski tussen foute Duitsers in 'ons' après-ski tentje, 2000 Engelsen die ons dorpje overspoelden, een krakend bed en nog veel meer zon.

Geweldig dus, zo'n mini-vakantie. En eigenlijk zijn alle vakanties wel geweldig, tot die laatste avond. Je weet dat je de volgende dag weer weg moet, je bent alvast bezig je tas in te pakken en je spullen te verzamelen. Niets is zo vreselijk als de rit naar huis waarbij je langzaam het landschap ziet veranderen, de bergen ziet verdwijnen en steeds meer Nederlanders op de snelweg ziet rijden. Het is een rit die altijd te lang duurt. En nog erger is het dan thuis te komen in een koud en stil huis. Niets is zo vervelend als balend weer je spullen uit te moeten pakken, een was in de machine te moeten stoppen en je huishouden weer draaiende krijgen.

Inmiddels zit mijn was in de machine en is het huis weer warm. Ik zit met een rood verbrande neus op de bank me geestelijk voor te bereiden op de werkdag van morgen. Om de pijn te verzachten heb ik net een vlucht naar Firenze geboekt. Nog maar 11 nachtjes slapen en dan ben ik er weer vandoor. Dat is best te overzien.

TrackBack URI for this entry

Comments (3)

...
written by hypnos, april 01, 2008

verheug je dus 11 dagen lang, inclusief voorpret en het hele scala dat je beschrijf, en daarna de voorpret op je volgende reis, dus wat is het probleem?!

• 
• +0
• 
• 

...
written by partner in crime, april 01, 2008

Tja, uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat je je slaapmaatje mist, MOI. Toch beter dan meneer 1, 2, 3, 4, of 5.

• 
• +0
• 
• 

...
written by " Frank" , april 03, 2008

Hey Noor,

Heb het een heel gezellig kort ski-tripje gevonden, waarvoor dank!
Heb even over je blog gekeken en is inderdaad leuk om allemaal te lezen. Je schrijft op een erg leuke manier!

Goed, zeg maar wanneer weer, zal aan Frank vragen om Felix Goulash soep en neem dan een van je 5 meneren mee... haha.


Nogmaals bedankt voor het leuke weekend!

• 
• +0
• 
• 

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment