Noortje weblOgg

Ik had m'n biefstuk achter de kiezen, m'n gestreepte sokken aan (de witte met zwarte) en een werkende pen gevonden. Voorzien van een stapel krentenbollen, een zak Haagsche Hopjes en een flesje water togen conculega P. en ik naar Utrecht om daar tentamens te gaan maken.

Met ons waren en er nog 800 verse advocaten die vanuit alle hoeken van het land naar Utrecht kwamen gereisd. Mensen hadden trolley's gevuld met boeken bij zich omdat het tentamen bestuursprocesrecht een open-boek tentamen was en ze in de illusie verkeerden dat ze ieder antwoord op konden zoeken. Alsof je tijd had om ook maar iets op te zoeken. Met z'n allen pasten we maar net in de drie sporthallen die ons ter beschikking stonden en te gade geslagen door een clubje 40+ vrouwen die op vrijdagmiddag niks beters te doen hadden, begonnen we ijverig alles wat we wisten over burgerlijkprocesrecht op te schrijven. Nergens ging een mobiele telefoon af, er werd nauwelijks tijd genomen om te drinken of iets te eten, er werd niet op gekeken, er was geen tijd om je antwoorden nog eens door te lezen, geen tijd om vergeten vragen alsnog te maken. Er was uberhaupt weinig tijd om het tentamen te maken. Het feit dat ik ruim een half uur voor tijd echt wel heel erg klaar was en er nog niemand de zaal had verlaten, stemde me dan ook niet gerust. Ik zou wel weer de helft van de vragen hebben overgeslagen of juist het meest essentiele wetsartikel zijn vergeten. Tentamen twee verliep eender met dien verstande dat ik nu helemaal geen idee had wat ik precies op moest schrijven omdat het deze keer ging over bestuursrecht en het zeker negen jaar geleden was dat ik me daarmee had bezig gehouden. Ook ik had een stapel boeken op m'n tafeltje liggen. Het antwoord bleek er niet in te staan.

Net als toen ik studeerde kreeg ik, toen ik klaar was, het 'yes, het is vakantie' gevoel over me. Helaas kwam ik al snel tot het besef dat er maandags weer gewoon gewerkt moest worden en dat de tijd van spijkerbroek, sneakers en drie maanden zomervakantie ver achter me liggen. En ik moet ook nog eens vijf weken wachten op de uitslag. Ondertussen zit ik voor de hogeschool met een rode pen scripties na te kijken met sprankelende onderwerpen als 'de wet geneeskundige behandelingsovereenkomst' en 'het CWI'. Het ene moment studente, het andere moment beoordelaar. Het kan verkeren.

TrackBack URI for this entry

Comments (4)

...
written by P., juni 15, 2008

Hihi, heel herkenbaar! Behalve dan het dertig minuten voor tijd echt wel klaar zijn... Dat was voor mij echt meer 30 seconden! Afwachten maar...

• 
• +0
• 
• 

...
written by Tat, juni 16, 2008

Hopen dat het goed is gegaan!

Maar eh, de relatie tussen titel en inhoud van je stukje ontgaat me een beetje. Wat is er met de nieuwe bank gebeurd? Heb je die in Utrecht laten staan?

• 
• +0
• 
• 

...
written by HAK, juni 16, 2008

als ik de titel lees heb ik in eerste instantie toch een ander idee over de inhoud, dan na het lezen van de inhoud...
niet meer op de bank van de docent, maar weer op de bank als student...

tentamen zit er op... dus nu weer relaxen op je eigen bank.

• 
• +0
• 
• 

...
written by schoonzus-2-B, juni 16, 2008

Ach, zo te zien heb je je lezers in elk geval weer aan het denken gezet.

• 
• +0
• 
• 

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment