Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor is lui |
| zondag 13 juli 2008 12:47 | |||
|
Ik ben een nogal lui aangelegd, ben van de 'grote stappen, snel thuis', de easy way. Ik heb iemand die m'n huis schoonhoudt, de ramen worden door de glazenwasser gewassen, ik check nooit de bandenspanning van m'n auto, uitgebloeide bloemen blijven tot in het oneindige in m'n huis staan, foto's van drie jaar geleden moeten nog worden ingeplakt, het liefst heb ik dat m'n schoenen zichzelf poetsen, m'n processtukken als standaardmodel uit de printer rollen, er iedere dag voor me wordt gekookt, m'n auto wordt gewassen, ik zou afvallen zonder te sporten en ik m'n haar nooit zou hoeven te föhnen en m'n tanden niet meer hoefde te poetsen. Ik ben nog op zoek naar een souffleur. En over m'n auto: die staat altijd buiten op de parkeerplaats naast m'n huis terwijl ik een overdekte garage achter m'n huis heb. Waarom staat hij buiten? Omdat ik dus te lui ben met een druk op de knop van mijn afstandsbediening de toegangsdeur tot het gezamenlijke achterterrein te openen, m'n auto naar binnen te rijden, uit te stappen, m'n garagedeur open te maken, m'n auto er achteruit en na drie keer steken in te zetten en de garagedeur weer op slot te doen. Kost nog geen vijf minuten en m'n auto staat veilig en droog. Maar dat is dus vijf minuten teveel. Gevolg hiervan is dat mijn auto al bijna een jaar in weer en wind op de parkeerplaats staat en daar het slachtoffer is geworden van een aanval met een verfbommetje. Mijn auto is daardoor tegenwoordig zwart met rode stippen (als iemand trouwens een idee heeft hoe ik verf van m'n auto afhaal zonder m'n eigen lak te beschadedingen, houd ik me aanbevolen). Na heel lang zeuren had ik mijn favoriete ex al zes maanden geleden bereid gevonden mijn garagedeur electrisch openend te maken. Vol goede moed begonnen we zes maanden geleden in de bittere kou aan deze klus om er na een paar uurtjes van verkeerd vastgetimmerde en niet meer te verwijderen balkjes, veel gevloek en ontbrekende onderdelen mee te stoppen en de garagedeur te laten voor wat hij was. Handmatig dus. Nadat ik vorige maand mijn favoriete ex een dienst had verleend (een juridische wel te verstaan) vond ik het tijd de garagedeurklus af te maken. Favoriete ex zou gisterenmiddag komen en verwachtte binnen een uurtje of vier de klus geklaard te hebben. Om 23.00 waren we twee Praxis-bezoeken verder, was ik in het bezit gekomen van verlengsnoer nummer drie omdat de andere twee spoorloos waren en drie meter balk waarvan we maar 40 cm nodig hadden, misten we nog steeds onderdelen en waren we nog bezig de deur voor de 55e keer af te stellen. Helaas bleek dat ik het verkeerde systeem voor m'n garagedeur had gekocht (je moet ook nooit een meisje alleen zoiets laten kopen) en van ruilen was na zes maanden natuurlijk geen sprake meer. Maar ook mijn eigen garagedeur gaat nu na een druk op de afstandsbediening electrisch open. Helaas opent hij maar tot 1,50 m. Gelukkig heb ik een hele kleine auto.
Bookmark
Email this
Hits: 264 Trackback(0)
Comments (6)
![]() written by LOd, juli 14, 2008
Is heel serieus.....
Heeft me veel moeite gekost om hem te laten werken, kan er ook niets aan doen dat het niet de juiste deuropener is..... Bevallen de krukken een beetje "..." grt LOd written by ..., juli 14, 2008
hahahah, dan is is nog wel erg grappig
eerst materiaal checken dan pas aan de slag.....
written by marieke, juli 14, 2008
Noor, noor, dat jij zo hendig uitgevallen bent had ik nog niet zo in de gaten! hahahaha wel hilarisch van die deur!
tot woensdag! doeg! X Write comment
|

Quotes enzo
It is my great regret that we live in an age that is proud of machines that think and suspicious of people who try to.
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
