Noortje weblOgg

Ik heb een nieuw exemplaar. Eentje die wel naar me luistert, altijd paraat is en me niet meer in de steek laat. Hij doet m'n hart sneller kloppen. Hij is zwart en gestroomlijnd. Nee, helaas. Geen grote brede neger. Ik heb een nieuwe laptop.

Het zal geen verrassing zijn: ik ben behoorlijk hooked aan het internet en aan m'n computer in het algemeen. Ik wil bloggen, mailen, hyven, skypen, linkedin-en en facebook-en. M'n foto's digitaal bewerken, m'n agenda online beschikbaar hebben en cd's branden. Als ik thuis ben, staat m'n computer aan. Als ik 's ochtends wakker word, druk ik als eerste op de power-knop van m'n laptop. Tegen de tijd dat ik gedouched en aangekleed ben, is m'n lappie dan klaar voor gebruik. Tja, het is een oudje, die laptop. Hij heeft de omvang en het gewicht van een stoeptegel. De e-toets werkt nauwelijks meer en de boxen heb ik reeds lang geleden opgeblazen. Hij gaat al zeker tweeëneenhalfjaar mee en er zijn tijden geweest dat hij zeker 24 uur per dag aanstond. Hij lag op bed, stond op de bank, werd mee de tuin in genomen en ik overwoog hem zelfs naar het ziekenhuis in quarantaine mee te nemen. Totdat ik hoorde dat ik hem dan daarna een half jaar moest missen zodat hij 'uit kon stralen' in een afgesloten ruimte omdat hij radioactief was. En zo lang kon ik hem natuurlijk niet missen.

Maar hij begon kuren te krijgen. Laptop werd desktop omdat hij zonder draadje naar het stopcontact niet meer wilde functioneren. Hij werd traag, heel traag. Hij deed er een kwartier over om op te starten. En hij crashte al bijna als je ernaar wees. Maar ik had geduld met hem en gaf hem de tijd. Wij redden ons best, mijn laptop en ik.

Totdat vriend L. langskwam en de laptop hardhandig op schoot wilde nemen. Kijk, daar kan hij dus niet tegen. Het scherm brak af en hing lam achterover. Alleen maar met de juiste ondersteuning was er nog iets mee te beginnen. En ondanks dat L. zijn verzekering niet aan wilde spreken, besloot ik met pijn in m'n hart tot een nieuwe aanschaf. Maar wat? Termen als Blu-ray en 256 MB Vidia-videokaart zeiden mij net zomin iets als een duo-processor en geïntegreerde Intel Graphics Media Accelerator X3100.

Er moest dus wat mannelijke advisering aan te pas komen. Waarom weten mannen dit soort dingen wel? Maar nu heb ik dan ook wat: een 15"4 breedbeeld TFT Diamond View scherm, een Intel® Pentium® dual-core T2330 processor, 3 GB DDR2 intern geheugen, 120 GB vaste schijf,  frond side bus snelheid 533 Mhz en een netwerkkaart 10/100 LAN Ethernet. Geen idee waar het allemaal voor dient, maar hij heeft ook een toetsenbord en scherm en hij kan ook internetten.

TrackBack URI for this entry

Comments (3)

...
written by Je nichtje, augustus 15, 2008

Moest je ook hieran denken toen je je blog schreef?

Ik woonde samen met die ouwe
Ik was best aan 'm gehecht
Maar als ik iets bijzonders wou
Voldeed 'ie slecht

Ik ben een meisje dat veel meer vraagt
Dan zo'n ouwe me kan geven
Dus toen 'ie veel gebreken kreeg
Kon ik daar niet mee leven


Maar nu heb ik er 1
Die precies weet hoe het moet
Die er altijd voor me is
En die alles voor me doet
En ik raak 'm op de juiste plaats
En hij doet wat ik vraag
Dat is wat iedereen toch wil
Vandaag

Het klinkt misschien een beetje hard
Maar ik ben ook een mens, he
Die ouwe hield het niet meer bij
En ik heb zo m'n wensen

Hij werd een beetje sloom en traag
Dus ik snakte naar iets feller
Ik droomde van iets jongs, modern
En liefst heel veel sneller

Soms ga ik door
De hele nacht
Dan ben ik niet te houwen
Dan ben ik dat gestuntel zat
Daar baal ik van
Dan baal ik van zo'n ouwe

• 
• +0
• 
• 

...
written by P., augustus 16, 2008

Hihi... Jammer alleen dat je nou ook 'vast zit' aan Windows Vista!
(P.S. Heb je ook losse schijven?)

• 
• +0
• 
• 

...
written by ......, augustus 17, 2008

hoezo daar betaal je toch premie voor?????

is toch niet jou schuld?????

tenzij je natuurlijk zelf wat kan regelen dat je vervanging hebt. lol

:-)

• 
• +0
• 
• 

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment