Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en het kaarsje |
| vrijdag 22 augustus 2008 07:42 | |||
|
In januari had ik nog een weekje vrij. Echt vrij. Vrij om naar Italie af te reizen en daar een hele week rond te toeren, Italianen te bekijken en liters koffie te consumeren. Daarna volgde nog wel wat dagjes dat ik me niet op kantoor hoefde te melden, maar de luxe van meer dan vier dagen achter elkaar niet werken, mocht ik niet meer ervaren.
Totdat het kaarsje toch een beetje uit begon te gaan. Het harde werken, weinig vrije tijd en veel ziekenhuisbezoekjes begonnen hun tol te eisen. Op zaterdagavond lag ik al om 21.30 in m'n bed, ik had geen zin meer in feestjes, geen puf meer voor stukjes en lag ook in het weekend overdag te slapen. Dat kon natuurlijk niet zo doorgaan. Tijd dus voor gepaste actie. Voor een paar daagjes verruil ik samen met partner in crime het druilerige weer van Nederland voor het hopelijk iets betere weer aan de Franse kust. Met een enorm dik boek in m'n koffer, het strand binnen handbereik en lekkere muziek op m'n mp3-speler moet het helemaal goed komen.
Bookmark
Email this
Hits: 288 Trackback(0)
Comments (3)
![]() written by godie, augustus 22, 2008
kun je alvast wat zon deze kant uit sturen voor vanavond? groetjes
Write comment
|

Quotes enzo
Never trust any complicated cocktail that remains perfectly clear until the last ingredient goes in, and then immediately clouds. Terry Pratchett |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
En ook deze zomer werkte ik gewoon door. Met dertig vakantiedagen moet je zuinig zijn. Stuk voor stuk gingen collega's op vakantie. Vrienden kwamen gebruind terug. Vakantiefoto's verschenen op hyves, spannende verhalen vlogen over tafel. Behalve bij mij. Ieder zonnestraaltje in het weekend probeerde ik mee te pikken, maar bruin werd ik er niet van. Ik wilde wel m'n boek uitlezen, maar de tijd ontbrak simpelweg. Foto's maakte ik wel, maar dan vooral tijdens een zaterdag op een of andere festivallocatie. Ik wilde wel weg, maar wist niet goed waarheen. Ja, Italië natuurlijk. Maar zin in nog een aantal weken talencursus had ik niet en om nou in m'n eentje een paar weken onder een boom met een boek te gaan liggen, leek me niet zo gezellig. Ik werkte dus maar gewoon door.
