Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en de zon |
| dinsdag 19 augustus 2008 19:39 | |||
|
Gisteravond. Terwijl ik de bomen in m'n achtertuin ernstig aan het mishandelen ben door takken af te snijden met een botte tuinschaar, ben ik ondertussen aan het bedenken wat voor een treurig stukje ik weer eens zou gaan schrijven. Want ik vond het leven toch best wel zwaar. Geteisterd door een enorm slaapgebrek stond ik daar in de regen in de tuin zonder avondeten in m'n maag natte bomen te snoeien. Vol zelfmedelijde bedenk ik me, dat het me niet echt mee zit.
En uiteindelijk kruip ik 's avonds, uiteraard veel te laat, met een Peruaanse sjaal van baby alpaca-wol om m'n nek, drie cd's rijker en het vooruitzicht op een legendarisch optreden van Madonna in de Arena in m'n bed. Ik heb mindere maandagavonden gekend. Volgens mij schijnt de zon al een beetje.
Bookmark
Email this
Hits: 263 Trackback(0)
Comments (2)
![]() Write comment
|
Quotes enzo
We are not an endangered species ourselves yet, but this is not for lack of trying. Douglas Adams
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
Maar eerlijk gezegd raak ik die treurige stukjes een beetje zat. Ik krijg er een beetje genoeg van. Weer een sip stukje, weer vraagtekens, weer al dat gezoek. Ik word er een beetje moe van. En dat terwijl het leven helemaal niet zo somber is. Ja, ik lig al nachten naar het plafond te staren en ja, natuurlijk pieker ik over de uitslagen van al dat geprik en gespuit in het ziekenhuis. Maar ik sta hier wel mooi in mijn eigen tuin, mijn eigen bomen te snoeien. En ik lig dan wel wakker, maar wel in een ontzettend lekker bed in m'n eigen huis. M'n vriezer zit vol met avondeten door moeders bereid en behoeft alleen nog opgewarmd te worden in de magnetron. En ook de regen en de donkere wolken zullen uiteindelijk weer weggaan.

Denk dat ik me maar eens uit een vliegtuig ga storten...