Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor in de winter |
| dinsdag 05 januari 2010 05:21 | |||
|
Begrijp me niet verkeerd, ik houd ervan om buiten te zijn, om door de sneeuw te ploeteren, om totaal verkleumd weer thuis te komen. Ik houd ook van de zon en mis haar warmte en buiten zijn op zwoele zomeravonden en alle activiteiten die bij de zomer horen, maar sommige dingen snap ik niet. Is het de leeftijd? Vandaag kreeg ik opeens het gevoel dat ik de laatste tijd onder een steen had geleefd. Dat ik niet meer buiten was geweest, niet meer met mensen had gepraat. Ik had de laatste trend gemist: de winter-bbq. Of wellicht is het helemaal geen nieuw fenomeen en loop ik weer hopeloos achter de hype aan. Ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord en tot vandaag was het in mijn wereld een onbekend fenomeen. M'n niet zo hippe vader had er ook nog nooit van gehoord maar mijn immer overal van de hoogte zijnde moeder natuurlijk wel. Is de winter-bbq iets voor zestigplus-vrouwen?
Ik barbeque soms in de zomer, maar de behoefte om dat in de wìnter te doen, is me totaal vreemd. Wat is er mis met seizoensgebonden activiteiten? Waarom willen we aardbeien en asperges eten in januari? Willen we permanent kunnen skieën, altijd bruin zijn en moet de zon altijd maar schijnen? In de zomer mis ik de mist die optrekt uit het land, slagregens en een fikse storm. Op z'n tijd een pan snert, je schaatsen onder binden en na afloop warme chocomel drinken verliest al snel z'n charme als dat een dagelijkse bezigheid wordt. Barbequen moet blijven waar het hoort: in augustus. Hoe bijzonder is het leven nog als het alle dagen feest is? Lijken de pieken niet hoger na een flink dal? Doe mij maar een bord boerenkool.
Bookmark
Email this
Hits: 454 Trackback(0)
Comments (8)
![]() written by Jack, januari 05, 2010
Dat kende ik ook niet... de winter-bbq. Rookt vast ontzettend als die sneeuw steeds op de kooltjes valt. Dan kun je beter naar een barbequerestaurant gaan, maar helaas voor jou... die zijn ook buiten augustus geopend.
written by would be man, januari 05, 2010
Ik heb uberhaupt bezwaar tegen deelname aan etentjes waarbij je je eigen kok moet zijn. Warm eten moet gewoon op tafel gezte worden - maar ik ben dan ook niet erg hip. Verder vraag ik me af wie zich toch in godsnaam afficheert als echte man. Ik heb een vaag vermoeden over grote zelfhaat of een ernstig jeugdtrauma. Ik zou zeggen: kop op, echte man, wat minder krampachtig kan best.
written by Tat, januari 05, 2010
Lees ik net in de Flow van vorige maand, dat in het volgende nummer een stuk zal staan met als titel: "Waarom het zo goed voelt buiten dingen te doen in de winter'.
Deze Flow verschijnt op 13 januari. I'll keep ya posted
written by Romano, januari 05, 2010
Kun je bij de slager bbq spiesjes krijgen met winterprofiel voor betere grip voor als het ijzelt? .
written by echte_man, januari 06, 2010
al navolgers? .....would be man.....
en 2,5 man is niet leuk maar , winterprofiel wel? written by Antonio Acampora, januari 12, 2010
Onder de indruk van al je dagdoedingetjes. Treffend en ik krijg daar potverdikkie flink wat honger door. Iets wat mijn voornemens 2010 ondermijnt.
written by Paul, februari 06, 2010
Leuk geschreven, en 100% waar....
Dat het kan, wil niet zeggen dat het gedaan moet worden.... Gr Paul written by Antonio Acampora, februari 09, 2010
Dag Noortje,
eerlijk, was het een toevalstreffer? Een vast ontmoetingspad? Wellicht! In ieder geval ben ik hier om je te verhalen over mijn uitzonderlijke ervaringen. Die ieder mens als een update kan gebruiken. Ik in ieder geval wel. Het gemis aan een redeliojke publiciteitruimte nekt mij af en toe als creatief mens. Je zou toch tenminste vieduizend tekens (posities) moeten hebben om je verhaal te kunnen vertellen? Maar goed, dit had ik op Facebook willen plaatsen; Lunchoptreden bij de De Drie Maassteden (Het Zonnehuis) . Zaterdag; een zeer bijzondere dag. Niet alleen voor mij. Ook voor mijn muziekvrienden. Jouke kon er niet bij zijn door andere verplichtingen. Nadat ik in de ochtend wat in mijn atelier gerommeld te hebben ben ik richting afspraak gegaan. Ben en Ed opgehaald. Spelen en zingen voor een geweldige vrouw,mijn oudste zuster, Giovanna, die nu in een verzorgingstehuis verblijft. Het was ooit beloofd in een vorig optreden aan haar en de jongens wilden weer wel, waarvoor mijn dank. Maar nu het hele bijzondere. Stel je een kleinschalige huiskamer voor met bewoners die onder andere hun concentratie slecht kunnen behouden. Wij speelden de bekende nummers en er was een geweldige fijne stemming, niet alleen bij de bewoners maar ook wij voelden iets tastbaars, iets fijns, iets van geven, geeft je een goed gevoel. Iets van meer (beter) mens worden. Eigenlijk iets wat muzikanten, schilders etc. graag willen ervaren. Heerlijk eerlijk. Geweldige mensen die vrijwillige verzorgsters en verpleging. Enthousiaste mensen; komen jullie morgen terug ? Wij beloofden dat wij nog een keer terug zouden komen.Twee uur spelen en muzikaal gemotiveerd vertrokken. Ed, Ben ! Bedankt! Namens ieder die heeft genoten van jullie aansprekende muziek. Repeteren bij Ivo In Ben zijn huis, we hadden nog een uurtje, bijpraten over het bijzondere van ons optreden bij Giovanna en dan naar Ivo's huis. In de binnenstad. Gezellig gestylleerd huis. Ivo's keyboard dominant in de woonkamer (red. zo hoort het ook bij een muzikant) en Ivo zoals gewoonlijk ontspannen klaar om wat in te schenken. Ha! het werd, voelden wij, een leerzame repetitie. Gek, he? Dat je dat vaak voorvoelt. Wellicht is de wens zo dwingend dat je dat aanstuurt. Een portje vergemakkelijkt onze muzikale gevoeligheden. Twee wellicht beter. Dat wel. De repetitie was en is belangrijk. Optreden in het beste muziekcafe van Vlaardingen. op 13 februari as. Bezoekers voornamelijk muzikanten / liefhebbers van muziek. Maar nu dat repeteren. Heeft u weleens meegemaakt dat je in een situatie drijft waaruit je alleen maar kan winnen? Toevoegingen, bijstellingen van een voor mij prettig aan te horen muzikaliteit. Jeb= Jouke,Ed,Ben gast= Ivo Martijn. Ivo is een muzikant van de eerste orde en ik heb de indruk dat de jongens er meer dan blij mee zijn, zeker nadat ik een tweetal nummers hoorde met een fantastische creatieve dicipline . Jaja ik weet het. Wellicht overdreven. Nou het zij zo!!! Tenslotte mag zelfs een criticaster een Fan zijn. (c)Dagkruimel Graag je reactie, Lieve groet Antonio Write comment
|

Quotes enzo
It is my great regret that we live in an age that is proud of machines that think and suspicious of people who try to.
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
Maar terug naar de winter-bbq. Ik begrijp het eerlijk gezegd niet zo goed. Waarom zou je in de winter willen barbequen? Waarom wil je per se in je dikke wollen trui en met je oorwarmers op buiten staan om het vlees te keren? Waarom zet je heaters op je terras om warm te blijven, als je ook gewoon in je keuken kunt koken waar het een behaaglijke 20 graden is? Ik heb bovendien iets tegen heaters. Nooit nam de verspilzucht van de mens grotere vormen aan. Als er iets zonde van de warmte en energie is, is het dat wel. Dat is als de ramen van je woonkamer open zetten met de verwarming op standje sambal, je tanden poetsen met de kraan open, de televisie aan laten staan terwijl je boodschappen doet. En wat is er mis met een grill-pan als je dan toch die smaak van aangebrand vlees wilt proeven?
