Wie is Noortje?

Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.

Menu

blOgg
Archief
Links
Mail mij

Archief

Powered by mod LCA

Statistieken

Online Casino
Noor en de rode schoentjes
maandag 09 mei 2011 11:38

trouwenNu de dag der dagen achter de rug is, kan ik eindelijk iets mededelen over de jurk, al is dat niet geheel zonder schaamte. Want ik was natuurlijk stevig van leer getrokken tegen de witte jurk in het algemeen en de strapless witte jurk in het bijzonder. Na de publicatie van dat stukje, was het eindresultaat onontkoombaar: mijn jurk was uiteindelijk natuurlijk toch wit. Of in ieder geval wittig. En ook nog strapless. Maar dat laatste wist ik dan weer te compenseren met een jasje zodat niemand het zag.
Dat die jurk uiteindelijk toch wittig was, of ivory om precies te zijn (een ernstig onbestemde kleur. Is ivoor immers niet een tot gelig vergane wit?), kwam zo: ik ging met moeder en schoonmoeder opzoek naar een kekke jurk voor die 19e april. Omdat ik besloten had dat groen mijn kleur was, weigerde ik jurken te passen die ook maar enigszins naar het wit neigden. Dus ik paste een groene jurk, een gouden, een blauwe en een bruine en ook nog een groen met oranje creatie. Die groene jurk was super cool en helemaal des Noors, maar helaas kon ik daar nauwelijks in lopen, laat staan zitten of ademen. En ook in de bruine creatie zag ik mezelf wel ja zeggen. Maar bruin was wel wat sombertjes voor een lentedag en bovendien zou ik daarin nog witter lijken dan ik normaal al ben. Dus vroeg ik aan de verkoopster of zij dat bruine geval ook nog in een ander kleurtje had. En dat had ze. Dat bleek dus wit te zijn. En hoewel ik aanvankelijk protesteerde, moest ik die jurk toch maar even passen. Ik kwam het pashokje uit en zag de gezichten van zowel moeder (tranen) als schoonmoeder (hand voor haar mond geslagen) en het goedkeurende knikje van de verkoopster. Ik keek in de spiegel en hoewel ik weiger te geloven in het 'je-weet-dat-het-jouw-jurk-is-als-je-hem-aan-hebt-gevoel' voelde ik dat toch. En ondertussen dacht ik 'shit, dit is hem! SHIT, hij is wit! SHIT, DIT IS HEM!'. En zo kwam het dat mijn jurk uiteindelijk toch lang, wit en strapless was. Maar dan wilde ik er wel rode schoenen bij aan. En zo geschiedde.

Trackback(0)
Comments (2)Add Comment
0
...
written by Objectieve buitenstaander, mei 11, 2011
En mooier kon het niet - vorm en inhoud!
0
...
written by mams, mei 12, 2011
Als getuige mag ik wel opmerken dit jij als eerste in die jurk straalde en schoonma en ik daarvan subiet onder de indruk waren!
Ivory is de meest chique vorm van wit die er is, door de unieke combi met rood kreeg alles jouw "Pfiff", de duitse vorm van kek, ongetwijfeld alweer verouderd een woord.I.d.d. ook wat verder van de happening af was er drukte, bezigheid, tegelijkertijd willen dat het al zover was, en ook al achter de rug.Dat laatste was een vergissing. Zelden zo een feestelijke en relaxte dag meegemaakt. Pas achteraf blijkt de emotionele impact, of is dat inbeelding?

Write comment

busy
< Vorige   Volgende >
 
carnaval 3.jpg

Quotes enzo

Amor fati.

Nietzsche

 

Lezen!

In one person - John Irving

Zoeken op de website