Wie is Noortje?

Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.

Archief

Powered by mod LCA

Statistieken

Online Casino
Noor in de wolken
vrijdag 13 mei 2011 14:54

Hoewel ik best wel wat vlieguren achter de rug heb, beperkten die vluchten zich eigenlijk vooral tot reisjes binnen Europa en 2 keer naar donker Afrika (Marokko en Tunesië). Talloze keren ben ik op en neer naar Pisa gevlogen, een vlucht van nog geen twee uur. Hoewel ik het vliegveld van Pisa uit kan tekenen, was dit gevlieg onvoldoende om mij van m'n vliegangst te genezen. Mijn transatlantische honeymoon zou wat dat betreft dus een beproeving worden, maar in het gezelschap van mijn betere helft durfde ik dat wel aan. Bovendien loste ik hiermee een belofte aan mezelf in: een dergelijke oversteek zou ik alleen met  KLM maken. Nou, bij deze dus. Met een transatlantische vlucht naar Panama van 11 uur zou ik ruimschoots aan mijn vlieguren voor het komende jaar komen. Ik moet er nog bij zeggen dat ik tot nu toe eigenlijk alleen met Ryanair-achtige operators te maken had gehad. Ik was niet anders gewend dan dat je 3 pond voor een blikje Cola moest betalen en dat je bij de landing stuiterend over de landingsbaan ging. De vlucht met KLM overtrof dan ook mijn stoutste dromen: een schier eindeloze voorraad films, een eigen kussentje en dekentje en drinken zoveel als je wilde. Het hoogtepunt was wel dat je bij je maaltijd gewoon wijn kon drinken. Gratis! En bij de koffie een glas Whiskey. Er ging een wereld voor me open.
Al direct bij het betreden van het vliegtuig had ik tegen de opper-stewardess - een kerel van 45 - geroepen dat ik op honeymoon was. Als bewijs had ik een paar keer met mijn trouwring voor zijn gezicht gewapperd. Nog voordat we opstegen werden we daarom verlost van onze stinkende buurman en kregen we een rij voor onszelf alleen. Misschien zodat we, als newlyweds, anderen niet zouden storen. En nadat we waren opgestegen en het toestel ook maar enigszins recht hing kregen we Champagne. In echte glazen. En borrelnootjes. En alle stewardessen kwamen naar onze trouwringen kijken en wilden foto's zien en riepen oooh en aaah. Die Champagne hielp me over het laatste restje vliegangst heen, maar misschien kwam dat vooral omdat ik maar 3 uur had geslapen en nauwelijks had ontbeten. Vanaf nu vlieg ik alleen nog maar als ik op transatlantische honeymoon ga.

Trackback(0)
Comments (1)Add Comment
0
...
written by HaK, mei 13, 2011
aha... werkt dat zo?
Iemand toevallig zin en tijd in een transatlantische honeymoon? smilies/wink.gif

Write comment

busy
 
ardennen 2009 - 4120.jpg

Quotes enzo

Geen risico, geen champagne.

No guts, no glory.

Qui non risica, non rosica,

Lezen!

In one person - John Irving

Zoeken op de website