Noortje weblOgg

Ik ben geïrriteerd. En niet zo'n beetje ook. Ik zou zelfs durven zeggen: ik ben zwaar gefrustreerd. Waarom? Niet vanwege het feit dat m'n schilderijen nog niet hangen, de muur nog geverft moet worden, ik nog geen vriezer heb, de tuin nog gedaan moet worden, er nog lampen opgehangen moeten worden en er nog geen viltjes onder m'n stoelen zitten. Nee, het is erger: Ik heb geen internet! En dàt is irritant.

Ik woon verder best heel lekker in m'n nieuwe huisje. Ik heb er nu drie nachtjes geslapen en dat bevalt heel goed. Helaas heb ik nog geen gordijnen (maar ook geen achterburen dus geen inkijk) en ben ik nog aan het klooien met de tijdschakelaars van de lampen in de tuin die me uit m'n slaap houden. Maar dat is een minor issue in vergelijking met het feit dat ik geen gebruik kan maken van de digitale snelweg.

Eigenlijk zou UPC me afgelopen donderdag al aansluiten maar om een duistere reden gebeurde er donderdag niks. Ik gaf ze het voordeel van de twijfel, UPC heeft zijn leven immers de laatste jaren aanzienlijk gebeterd. Maar toen ik vrijdag wel een box kreeg voor digitale tv (ik heb altijd al 201 zenders willen hebben en kijk graag naar zenders als fashiontv en animalplanet) maar geen internetmodem, besloot ik toch eens te bellen. Volgens de dame aan de andere kant van de lijn lag mijn pakketje bij TNT en kon het elk moment worden afgeleverd. Maar elk moment bleek in ieder geval niet vrijdag te zijn want aan het einde van de middag had ik nog niks. Dus belde ik weer. En na een uurtje nog een keer. Maar geen pakketje. En op zaterdag ook geen pakketje. En inmiddels is het maandag maar ondanks mijn torenhoge verwachtingen is er nog steeds geen modem te bekennen.

En hoe vreselijk ik het ook vind om toe te geven: ik kan echt niet meer zonder internet. Ik ben een internetjunky. Ik ben verslaafd. Ik voel me afgesloten van de buitenwereld, totaal onthand. ‘‘Ik ben online, dus ik besta', is zeker op mij van toepassing. Ik kan niet even naar het laatste nieuws kijken, niet mailen, m'n bankzaken niet doen, geen vakantie boeken, niet kijken hoe laat de film begint of hoe laat de trein gaat, niet skypen met familie, geen telefoonnummer opzoeken en (en dat is het belangrijkste!) ik kan m'n weblog niet bijhouden. En dat mis ik toch wel heel erg.

Morgen ga ik weer met mijn nieuwe vrienden van UPC bellen. Ze kennen me daar al in het callcentre. En als het moet, ga ik dat modem zelf wel ophalen. En dan even een man regelen die m'n draadloze modem gaat installeren en beveiligen. Want ik ben dan misschien wel zelfstandig, heb in m'n eentje een hypotheek en kan ik best een eigen internetpagina in elkaar draaien, ik ben zeker niet geëmancipeerd.

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment