Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor integreert |
| vrijdag 03 augustus 2007 00:00 | |||
|
Iemand deed al de suggestie dat ik deze stukjes in het Italiaans zou schrijven. Bij nader inzien lijkt me dat toch niet zo'n heel goed idee. Ik ken maar twee mensen die de stukjes dan echt begrijpen en bovendien zullen zich ze kapot lachen om de fouten die erin staan.
En ondanks dat ik nu niet in het Italiaans schrijf, dompel ik me verder toch wel onder in de Italiaanse cultuur. Ik draag m'n zonnebril overal, dag of nacht, weer of geen weer. Ik mopper op de Italianen als het internet het weer eens niet doet of alle computers kapot blijken te zijn. Ik kijk Italiaanse tv met alle mooie (maar vooral ordinaire) vrouwen die dikke kalende mannen ter zijde staan in een foute spelshow of gewoon bij het nieuws. Of ik kijk naar een nagesynchroniseerde aflevering van Startrek. Ik wil nog naar de bioscoop om daar slechte nasynchronisatie in het groot te zien. Dat staat voor volgende week op de planning. De stad en de buurt waar ik woon' begin ik al te kennen. Als ik s ochtends naar school loop, kom ik dezelfde mensen tegen. Bij het conservatorium wordt al vanaf acht uur geoefend en de aria's klinken iedere morgen door door de straat. Voor m'n lessen beginnen, drink ik m'n eerste koffie en de man waar ik s middags lunch, herkent me al. En ik heb een nieuwe ijssmaak ontdekt: limone e basilico. Ik heb ook m'n best gedaan cultuur te snuiven. Het belangrijkste plein in Siena is Il Campo. Het schijnt zelfs het mooiste plein van Europa of zelfs de wereld te zijn. Of dat waar is weet ik niet, maar het is een heel aardig plein. Aan het plein ligt het Palazzo Publico. Een gebouw uit dertiennogwat met fresco's op de muur waar er in Italie zoveel van zijn. En tussen die fresco's staat een eeuwenoud orgel. En nou wil het toeval dat een klasgenoot orgel speelt. De afgelopen week maakte hij een rondgang langs allerlei officiele instanties en zag een enorme hoeveelheid ambtenaren om de benodigde brieven en stempels bij elkaar te krijgen. Hij wilde namelijk op het orgel spelen. En dat lukte hem, en ik mocht mee! In een ontzettend warme zaal tussen de fresco's heb ik zitten luisteren. Zelfs voor de mensen van het museum was dat een unieke ervaring.
Bookmark
Email this
Hits: 204 Trackback(0)
Comments (0)
 Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
| When will man learn that all races are equally inferior? |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website