Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor se ne rende conto solo ora |
| maandag 27 augustus 2007 00:00 | |||
|
Wat heeft Eindhoven dat andere steden niet hebben? Ik kan niks verzinnen, afgezien van het feit dat we een grote Bijenkorf hebben en dat het hier vergeven is van de Philipsfabrieken en -kantoorgebouwen en natuurlijk dat het Evoluon hier staat. Niets bijzonders dus. Het raam van mijn kleuterklas keek op deze laatste uit, dus ook dat is niets speciaals voor een geboren en getogen Eindhovense. En toch vind ik Eindhoven best leuk. Maar ik vraag me af: hoe heeft het in hemelsnaam zover kunnen gekomen?
Alweer drie weken geleden kwam ik terug uit Italië en voelde me nog totaal niet op m'n plek in m'n nieuwe huis. Wat dit echt van mij? Al m'n spullen stonden er wel, mijn schilderijen hingen aan de muur, m'n citroenboompje stond op me te wachten, maar het was nog niet mijn plek. Het voelde alsof ik uit logeren was. Dit huis is nog niet thuis, maar deze stad eigenlijk wel. Ik hang op de bank en lig te kijken naar de laatste Zomergasten' van dit seizoen. Daughters' van John Mayer, één van mijn favoriete nummers wordt gedraaid. Vorige zomer stond dat nummer op m'n mp3-speler en heb ik het onder de Italiaanse zon bijna grijs gedraaid. Andere tijd, een ander leven. Dit jaar luisterde ik naar Paolo Conte, Hed Kandi en Ilse de Lange. Zomergasten' is afgelopen, de zomer is nu echt voorbij. Ik lig te luisteren en vraag me af: Wat maakt Eindhoven tot thuis? Toen ik drie weken geleden op het vliegveld landde en vermoeiend en toch enigzins verdrietig vanwege het weerzien met Eindhoven en het achterlaten van Italië de stad inreed, overviel me geheel onverwacht een gevoel van vertrouwdheid, van thuiskomen. Ik was verbaasd. Eindhoven vond ik eigenlijk nooit iets, het had kraak noch smaak. Nee, gaf mij maar Maastricht, om maar eens een leuke stad te noemen. Maar toen ik na een paar weken in Siena Eindhoven weer met andere ogen bekeek, besefte ik me dat ik toch wel erg gehecht ben aan deze stad, aan het wonen hier. Ik vind het fijn de stad op m'n duimpje te kennen, te weten waar ik de lekkerste verse broodjes kan halen, waar de mooiste woonwijken zijn, je de beste cocktails kan drinken, waar het lekkerste ijs wordt verkocht en in welke kroeg je s avonds aan kunt schuiven om met de pot mee te eten. En misschien wordt het qua stad ook nog wel iets nu de oude Philipsfabrieken omgebouwd worden tot mooie appartementen en de binnenstad een facelift krijgt. Ik had niet gedacht dat ik het ooit nog zou durven zeggen maar: Eindhoven voelt echt als thuis.
Bookmark
Email this
Hits: 208 Trackback(0)
Comments (0)
![]() Write comment
|

Quotes enzo
If you have it, flaunt it. Eva Jinek. |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website

