Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en de ratrace |
| donderdag 13 september 2007 00:00 | |||
|
Ik voelde me de laatste weken ontzettend gejaagd en opgefokt. Bijna overspannen. Als ik al naar m'n agenda keek, kreeg ik stress. Laat staan dat ik er iets in moest schrijven. Ik kreeg het gevoel dat ik aan het jongleren was en dat er telkens een bal bij kwam maar dat ik handen te kort kwam om ze allemaal in de lucht te houden. Dan komt er een moment dat je alles uit je handen laat vallen en ik geloof dat dat moment bijna is aangebroken. Vorige week bedacht ik me dat een teveel aan Thyrax ook gejaagdheid en een overspannen gevoel kon veroorzaken. Dit idee werd bevestigd door de huisarts, het kon best aan de Thyrax liggen. Ik was opgelucht, ik kon dat rare gevoel tenminste afschuiven op de medicijnen. Voor de zekerheid maakte ik toch een tripje langs het ziekenhuis om m'n bloed te laten testen. Vandaag belde dokter B. met de uitslagen. Mijn bloed was keurig: een T4 van 25 en een TSH van < 0,01. En nu kan ik alleen maar denken: shit, shit, shit! Het rare onbestemde, geïrriteerde, gejaagde, het water staat tot aan m'n lippen gevoel ligt dus niet aan de medicijnen. Een pilletje meer of minder slikken helpt niet. Zit het dan toch tussen m'n oren?
Bookmark
Email this
Hits: 444 Trackback(0)
Comments (0)
![]() Write comment
|

Quotes enzo
Amor fati. Nietzsche
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
