Noortje weblOgg

Παντα ρει και ουδεν μενει. De afgelopen tijd bleek deze griekse wijsheid maar al te waar. Op het moment dat je alles denkt te hebben, glipt het je weer door de vingers. In een moment van onachtzaamheid, onoplettendheid, kan alles veranderen. Aan de andere kant is de wetenschap dat niets blijvend is ook troostend. Gelukkig verandert alles, want op de plek waar ik me de afgelopen tijd bevond, wilde ik liever niet te lang blijven.

Je werk verandert, kinderen worden groot, vrienden komen en gaan, relaties veranderen en vernieuwen zich. Geen verandering betekent voor mij stilstand. En ongeduldig als ik ben, heb ik de natuurlijke drang door te draven. Maar mijn voorkeursgedrag bracht mij niet altijd waar ik wilde komen. Misschien zou ik wat vaker stil moeten staan en moeten genieten van het moment of moeten beseffen waar ik me bevind en eens nadenken over de weg die ik ben ingeslagen. En eens kijken naar de ballast die ik met me mee zeul en bedenken of ik iets kan achterlaten. De laatste tijd heb ik dat veel te weinig gedaan. Ik ben maar door gedraafd omdat ik bang was stil te staan en na te moeten denken over de plek waar mijn leven zich bevond en waar ik heen zou gaan. Ik ben maar door blijven rennen uit angst niet verder te komen. Maar van dat rennen was ik doodmoe geworden. Ik ben eindelijk tot stilstand gekomen.

En nu ik een tijdje heb stilgestaan, wordt het langzamerhand tijd om toch weer verder te gaan. Niet meer in dat moordende tempo van de afgelopen tijd, maar rustiger. Om weer verder te kunnen, moet ik alle ballast die ik de afgelopen maanden heb verzameld, overboord gooien. Alles moet weg. Die ballast achterlaten is angstig, weer stort ik me in het onbekende. Ik ben bang voor een nieuw zwart gat. Ik weet dat ik me in dat gat moet storten, dat dit gat misschien nog wel dieper is dan ik nu kan overzien. Maar ik moet de sprong wagen om te komen waar ik wil zijn. Weer angstig, weer alleen, maar noodzakelijk.

Ik neem afscheid van alles wat me de afgelopen maanden heel dierbaar is geweest. Ik heb de laatste Grey's Anatomy gekeken, m'n laatste zomerboek uitgelezen, de laatste Zomergasten bekeken. Mensen, series, boeken, spullen, alles gaat weg. Iemand zei tegen me: je kunt altijd opnieuw beginnen. Dat ga ik doen.

Ik begin weer bij nul.

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment