Noortje weblOgg

Waarom is het toch zo dat je tijdens vakantie bereid bent ieder rottig museum te bezoeken, ieder steegje in wilt lopen en alle kerkjes wilt bekijken? Op vakantie wil je alle winkels in het dorp waar je verblijft hebben gezien, alle mogelijkheden hebben onderzocht, alle binnentuinen, palazzo's en pleinen hebben bewonderd. Hebben alle toeristen hier last van? Waarom heb je die interesse niet in je home-town?

Voor mij geldt het bovenstaande. Ik kan niet zeggen dat ik Eindhoven van haver tot gort ken. Ik ken niet alle wijken of alle kerken in de stad. Ik heb nog nooit langs de rivier de Dommel gelopen en  ik moet tot mijn schande zelfs bekennen dat ik nog nooit de Dutch Design Week heb bezocht of zelfs maar het Van Abbemuseum van binnen heb gezien. Dat is toch wel vrij ernstig.

Op vakantie ben ik echter bereid alle cultuur die voorradig is op te snuiven. Deze vakantie bezocht ik zelfs 'la chiesa dell'autostrada', ofwel 'de kerk van de snelweg'.  Niet echt een naam die uitnodigt tot een bezoekje. De bewuste kerk staat langs de snelweg van Bologna naar Firenze, of van Pisa naar Firenze. In ieder geval aan de autosnelweg. Dat lijkt mij niet echt de plek om je in alle rust te bezinnen. Al tientallen keren was ik er met hoge snelheid langs gezoefd en telkens vroeg ik me af wat dat toch voor rare kerk met dat koperen dak en die vlekken op de muren en met die uitzonderlijke naam was. Telkens nam ik me voor een keertje van de snelweg af te gaan om het bouwsel te onderzoeken en telkens bleef het bij een voornemen.

Tot we afgelopen vrijdag, vluchtend voor de stortregens, een droog onderkomen zochten en besloten deze kerk toch eens van dichtbij te gaan bekijken. Na wat toeren door een industrieterrein (het was niet voor niets de vakantie waarop dagelijks een paar keer moest worden gekeerd en veel werd gezocht naar de juiste route), bleek de kerk van dichtbij inderdaad een bizar bouwwerk met rare rondingen en hoeken te zijn. Onduidelijk was waar de ingang zich bevond, een echte deur leek er niet te zijn. Na een rondje rond het gevaarte te zijn gelopen, bleek er toch een soort van schuifdeur aanwezig te zijn en mochten we de kerk betreden onder strikte 'silenzio'! Een beetje klappen om de akoestiek te testen bleek niet op prijs te worden gesteld.  

La chiesa dell'Autostrada was absoluut de moeite waard. Ik denk dat ik maar eens een zondag ga reserveren voor het Van Abbemuseum of een wandeling langs de Dommel.

TrackBack URI for this entry

Comments (0)

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment