Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en de vrachtauto |
| donderdag 06 maart 2008 22:37 | |||
|
Als klein meisje droomde ik van het moment dat ik m'n rijbewijs zou halen. Nooit meer natregenen op de fiets, nooit meer kou lijden, nooit meer een platte band. Ik realiseerde me blijkbaar niet dat je van je ruiten krabben het ook heel koud kunt krijgen en dat ook autobanden lek kunnen raken. Als voorproefje voordat ik het felbegeerde roze papiertje had bemachtigd, mocht ik wel eens schakelen als ik naast m'n moeder in de auto zat en ik vond dat reuze spannend. Toen ik was ouder was, reed ik wel eens stiekem met haar over een verlaten parkeerterrein om alvast te oefenen voor m'n eerste rijles. Ontzettend eng was dat, 40 km/uur was hard genoeg. Tijdens mijn eerste echte rijlessen liep het zweet tappelings langs m'n rug maar nadat ik drie keer over m'n theorie-examen had gedaan en twee keer over m'n praktijk, had ik het roze papiertje op zak. Na een paar jaar kocht ik met de geliefde van toen een zevendehands Golf en ik besloot toen nooit maar dan ook nooit meer me nat te laten regenen. Autorijden vond ik wel aardig, auto's konden me niet echt boeien. De grote ommekeer kwam toen ik ging verhuizen en ik de grootste bus huurde die ik met mijn gewone rijbewijs mee kon krijgen. Mijn vader ging er vanuit dat hij erin zou rijden en was wat ontstemd toen bleek dat ik zelf het gevaarte wilde besturen. Wat een kick gaf het om zo hoog boven iedereen uit te steken en wat een voldoening om met die grote bus te manoeuvreren en hem zo netjes mogelijk ergens te parkeren. Terugzetten over een smalle stoep tussen huis en groenstrook was lastig, maar ging me goed af. Ik reed een extra stukje snelweg om die zesde versnelling uit te kunnen proberen. Ik wilde meer! Toen een tijdje later ook broerlief ging verhuizen, wist ik niet hoe snel ik achter het stuur moest kruipen omdat er een grote aanhanger achter de auto hing. Eens kijken of ik daar ook mee uit de voeten kon en hoe lastig het terugzetten daarmee was. Nadat ik een dag met de aanhanger had rondgereden besloot ik: ik wil m'n vrachtwagenrijbewijs halen. Niet nuttig voor een advocaat, maar wel heel stoer. Ik ging het internet op, zocht uit hoeveel het me zou kosten en werd vervolgens door iedereen uit gelachen. Maar ik wil grrllpower, dwars door Europa rijden, de vlam in de pijp, 500 pk onder m'n kont, uitrusten bij een truckersstop en shagjes leren rollen met één hand. Maar tot op heden heb ik zelfs nog nooit in een vrachtwagen gezeten. Ik heb gelogen.....Ik vergat april 2006 Milaan:
Bookmark
Email this
Hits: 905 Trackback(0)
Comments (5)
  written by ......, maart 06, 2008
mevrouw de advocaat, had u dan wel een E rijbewijs, want anders is het namelijk verboden/illegaal om met een grote aanhanger te rijden.
written by partner in crime, maart 07, 2008
Stiletto's worden laarzen met stalen neuzen begrijp ik
written by godelieve, maart 07, 2008
dan wordt je natuurlijk bij iedere verhuizing gevraagd! ach wie weet kunnen we kennis en ervaring combineren, ik heb de papieren om een eigen transportonderneming te beginnen, dus als jij nou dat rijbewijs haalt, kom je bij mij in dienst
 p.s. afspraak in eindhoven voor herhaling vatbaar, dan graag in sittard, kunnen jullie D A T ook zien!
Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
Succes is not final, failure is not fatal: it's the courage to continue that counts.
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website