Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noors life to the max |
| dinsdag 03 juni 2008 20:46 | |||
|
Een tijd geleden vond ik dat ik 'life to the max' moest leven. Dat ik alles moest proberen, alles eruit moest halen wat erin zat. Voor hetzelfde geld zou het morgen afgelopen zijn. Mijn trein denderde maar door. Het leek een diesel die, eenmaal op gang gekomen, niet meer te stoppen was. Alle mogelijkheden wilde ik met beide handen aangrijpen, niets laten schieten, bang om iets te missen, bang om mezelf tekort te doen. En nu vraag ik me af: kan die diesel eigenijk ooit wel tot stilstand komen? Ik betwijfel het ernstig, ken mezelf langer dan vandaag. Maar zeker is dat ik door mijn sneltreinvaart wel af en toe een station mis. Misschien toch eens tijd om wat af te remmen. Maar hoe moet ik remmen? En belangrijker nog: wil ik dat wel? Want nu ik dan een tijdje zogenaamd 'to the max' heb geleefd, begin ik me af te vragen: heb ik dan wel echt to the max geleefd? Want wat is dat eigenlijk, dat maximum leven dat ik zo graag wil leven? Wat betekent dat nou? Betekent dat zoveel mogelijk naar Italië op vakantie gaan? Of is dat eigenlijk een vlucht? Betekent dat zoveel mogelijk goede boeken lezen? Of een geweldige, uitdagende en inspirerende baan hebben? Of word ik eigenlijk ongelukkig van heel veel werken en kweek ik liever citroenen? Is dat zoveel mogelijk liefdes uitproberen? Is dat overal bij willen zijn? Alle concerten aflopen? Zo min mogelijk slapen om maar niks te missen? Veel kleren en schoenen kopen? Vaak uiteten en cocktails drinken? Veel theater en veel feestjes? En is dat ook maximaal ruzie maken? In maximale verwarring verkeren? Het maximum aan emoties willen ervaren? Maximale pieken en maximale dalen. Of ziet het to the max leven veel meer op genieten van het moment, van het hier en nu? Van de onbeduidende dingen en kleine momenten? Genieten van het uitzicht vandaag uit de trein? Van de zon in m'n slaapkamer? Van die aai over m'n bol, van de druiven in m'n tuin, van de zomer in de lucht ruiken? Van het vooruitzicht een vriendin weer vast te kunnen houden, van een telefoontje van een oude vriend?
En over twijfelen gesproken: weet ik nou werkelijk niet wat ik wil? Of weet ik diep in m'n hart best dat ik linksaf moet? Ik weet niet meer of dat wat ik tot een half jaar geleden nog wilde, nu nog steeds hetgeen is waarvan ik gelukkig denk te worden en waar ik van droom. Het lijkt alsof alle vaste ijkpunten zijn verdwenen. Alles moet opnieuw gekalibreerd worden. Ik weet niet meer wat mijn doel is. Samengevat: Noor de twijfelkoningin in optima forma. ik weet het dus even niet meer. Naast mij wil je niet staan. Veel te onrustig, veel te onzeker.
Bookmark
Email this
Hits: 317 Trackback(0)
Comments (8)
![]() written by Tat, juni 04, 2008
Hoezo, naast jou wil je niet staan??
Oké, het is misschien niet leuk, maar alles herijken heeft zeker een nut. Het kan erg verhelderend werken. Het hoort ook bij een nieuwe periode in je leven. Dus wat dat betreft ben je een heel normaal mens hoor Als je eenmaal aan het herijken geslagen bent zal soms blijken hoe leuk het is, hoe doodsimpel bepaalde zaken zijn en ga je je afvragen 'Huh? Waarom heb ik dat niet eerder gezien?'. En zo word je ouder én wijzer Noor. Dus ik zou zeggen: 'Vooraal dooowrgaaan'. Sterkte meissie
written by hypnos, juni 04, 2008
Wil je niet voor anderen denken? die beslissen zelf wel of ze naast je willen staan.
Relax, spastisch op zoek naar geluk is een heel ongelukkige manier van leven, erg hijgerig bovendien.En wees gerust, iedereen "mist" dingen in zijn leven, want teveel mogelijke keuzes.(en iedereen heeft af en toe pijn, tegenslag, twijfel etc, wordt daar op termijn ook nog meestal "beter" van ook, dat is pas leven!). Volg je hart, daar, je weet wel, bij linksaf! written by godelieve, juni 04, 2008
als je alles gewoon laat gebeuren en op je af laat komen (en het dan heel bewust ervaren), dan zul je positief verbaasd staan over de uitkomsten
en andere ervaringen kunnen je op heel andere ideeen en wensen brengen voor je leven, kijk maar bijv naar mensen die kinderen hebben gekregen, die kunnen ook ineens alles omgooien omdat ze de prioriteiten anders willen leggen written by Partner in crime, juni 05, 2008
Hebben we nog wel tijd om naar het Parktheater te gaan als we eerst antwoord op al de vragen "moeten" hebben?
Take life as it comes. Moeten is iets wat je jezelf oplegt. Klinkt wijs maar de praktijk is vaak anders, hahahaha. written by Pokerface, juni 05, 2008
Ach, elke dag is (gelukkig) anders. Dus ook jouw twijfeldag gaat voorbij. En ja, er volgen er meer, that's life. Heb je geen zak aan, maar is nu eenmaal zo. Niet te veel zekerheden zoeken, gewoon jezelf blijven. En ook al weet je niet altijd wat/wie dat is: you 're just you! En nu mag jij mij straks nog even oppeppen(ja, we hebben er allemaal wel eens last van)X
Write comment
|

Quotes enzo
The mind is like a parachute, it is not working if it isn't open. Jurathan Levy |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
En waarom wil ik dan zo graag tot het maximum leven? Komt dat door mijn schildklierloosheid of ligt het meer aan de leeftijd? Of zit ik zo gewoon in elkaar? Waarom durf ik me niet vastleggen? Zit het maximale leven hem daarin? In flexibiliteit? Waarom houd ik bewust mensen op afstand? Waarom vraag ik me bij alles af: word ik hier wel gelukkig (lees: het gelukkigst) van? Waarom durf ik geen richting te kiezen? Waarom ben ik bang dat dat niet de richting is waar ik het gelukkigst van word? Waarom wil ik alle opties open houden? En als ik dan eindelijk, eindelijk een richting heb gekozen, twijfel ik weer en maak ik met het grootste gemak alles weer ongedaan zodat ik weer iets nieuws kan proberen.

Als je eenmaal aan het herijken geslagen bent zal soms blijken hoe leuk het is, hoe doodsimpel bepaalde zaken zijn en ga je je afvragen 'Huh? Waarom heb ik dat niet eerder gezien?'. En zo word je ouder én wijzer Noor. Dus ik zou zeggen: 'Vooraal dooowrgaaan'.