Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor is blauw |
| zaterdag 07 juni 2008 15:29 | |||
|
Dat ik niet tot de meest handige mensen van het westelijk halfrond behoor, lijkt me na mijn magnetron en verbrande hand incident wel duidelijk. Als ik een pompoen sta schoon te maken, snijd ik bijna de ader in m'n pols door, tijdens het brood snijden krijg ik een diepe snee ik m'n vingers en in het meest gunstige geval snijd ik m'n ovenwanten aan rafels. Tandenpoetsen levert altijd vlekken op m'n kleren op, aan witte broeken begin ik niet eens meer,spaghetti eten levert enorme vlekken op, m'n lange rok raakt regelmatig verstrikt tussen de spaken van m'n fiets, bij het instappen in de auto stoot ik m'n hoofd, ik struikel over losliggende stoeptegels, blijf hangen met m'n hak tussen de kinderkopjes, ik zit altijd onder de blauwe plekken en bij het mascara opdoen, smeer ik meestal ook een lik op m'n lens. Dat is ook de reden dat ik niet durf te beginnen aan een wimperkruller, sierraden met steentje, een steiltang of hoge hakken. Gênante situaties zijn mij niet vreemd: onderuitgaan voor een groep mensen, van de trap vallen op school, de hand van een vreemde man vastpakken in plaats van die van m'n vriendje, naast je stoel gaan zitten, voor de klas stuikelen over een rugzak of ruggelings van een tafel vallen. Ik had natuurlijk al bewezen niet zo heel handig te zijn in de keuken. Inmiddels is m'n hand aan het vervellen en ziet het er naar uit dat het allemaal best goed gaat komen. Maar mezelf bezeren lijkt nu echter een trend te worden. Gisteren droeg ik mijn kekke rode schoentjes naar kantoor. Deze kekke rode schoentjes hebben echter leren zolen. Leuk hoor, maar wel een beetje glad. Toen ik een sprintje trok om vriendin E. die over is uit het verre Firenze te begroeten, raakte ik dan ook in de slip. Gevolg: voor het toeziend oog van vriendin E. en collega's ging ik onderuit. Ik voelde me zo suf en zo oenig en zo stom. Broek vies, jasje beschadigd, rode schoentjes geschaafd. En ikzelf was ook wel een beetje beurs. Het deed niet zo heel veel pijn maar ik voorzag wel een blauw plekje. Maar toen ik 's avonds niet op m'n linkerzij kon liggen vanwege de gekneusdheid en ik voor de spiegel toch opmerkte dat m'n linkerheup aanmerkelijk dikker was dan m'n rechter, voorzag ik een hele grote blauwe plek. Mijn vermoeden bleek juist:
Het wordt steeds kleuriger. Na twee dagen: Trackback(0)
Comments (6)
  written by bezorgde moeder, juni 08, 2008
Een gevaar voor jezelf!Ik weet niet of we jou thuis en in het binnenland nog langer alleen kunnen laten opereren! Ik denk dat ik overal mee moet.
written by godelieve, juni 08, 2008
daarom loop ik altijd op makkelijke / platte schoenen... misschien niet zo charmant maar ja wel minder fratsen
Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
Don't worry what people think, They don't do it very often. |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
sorry
flinke smakkerd gemaakt dus. En dat allemaal omdat je iets te impulsief en wellicht net iets te veel living-to-the-max bezig was. Wordt dus direct afgestraft. Aan de andere kant... genoeg stof om ons te vermaken met de bezigheden uit het leven van een bella principessa.