Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor op sokken |
| woensdag 11 juni 2008 10:17 | |||
|
Een tijdlang was ìk de baas. Ik bepaalde wat er gebeurde, wie er aan het woord was, wat er werd gedaan, of er naar de wc werd gegaan. Dat was tot vier maanden geleden het geval. Ik was daardoor bijna vergeten hoe het is om student te zijn. Vergeten hoe het voelt om niet meer zelf constant aan het woord te zijn. Want docenten luisteren toch het liefst naar zichzelf. Wennen is het om weer huiswerk te moeten maken, verplicht aanwezig te moeten zijn en m'n mond te moeten houden omdat het merendeel van de tijd een ander aan het woord is. Te luisteren naar een docent die het in plaats van de tegenpartij stelselmatig over 'de vijand' had, of die burgerlijk procesrecht vergeleek met zenboedisme omdat het ging om de weg en niet om het antwoord. Maar de student uithangen, ben ik totaal niet verleerd. Ik kan nog steeds prima stiekem onder tafel smsen, met m'n buurman fluisteren, flauwe opmerkingen over de docent maken, doen alsof ik oplet, naar beneden kijken als de docent iemand een beurt wil geven of lastige vragen stellen en hele foute antwoorden geven. Omdat ik verplicht in mijn eerste jaar als advocaat weer de schoolbanken in moest, ben ik de afgelopen weken een keer in de week naar Breda gegaan om daar een beetje studentikoos te doen, te klooien tijdens de lessen en naderhand op het terras te hangen. Toen leek studeren weer heel leuk. Nu begint echter het uur van de waarheid te naderen: vrijdag heb ik tentamens. De hele week heb ik vrij genomen om te studeren. Met wetteksten, handboeken, kilo's drop, gele, groene en roze markers om m'n wettenbundel mee te coderen, samenvattingen, stapels jurisprudentie, illegaal verkregen docentenhandleidingen, oefententamens en bergen kladpapier zit ik al dagen aan de tuintafel. Maar ik ben het kwijt. Ik kan het niet meer. Ik weet het niet meer. Ik heb geen idee hoe ik moet studeren. Ik kan met de beste wil van de wereld niet achterhalen hoe ik het voor elkaar heb gekregen me in vier jaar door m'n studie rechten heen te worstelen zonder ontelbare herkansingen. Nu staar ik naar pagina's vol uitleg over burgerlijk- en bestuursprocesrecht. Ik kijk naar onbegrijpelijke aantekeningen en sheets die meer lijken op gecodeerde boodschappen. Ik weet niet hoe ik het allemaal in m'n hoofd moet krijgen, het maken van de oefententamens stemt me niet erg hoopvol. Er moet een godswonder gebeuren wil ik vrijdag (ook nog de 13e!) een voldoende scooren. Wat was het toch heerlijk om met een rode pen aan de andere kant van de tafel de cijfers te kunnen bepalen. Gelukkig kan ik me wel nog herinneren hoe ik me zeven jaar geleden mentaal voorbereidde op tentamens. Een beetje bijgeloof is me niet vreemd. Ik at de avond voor het tentamen biefstuk. Had ik drie dagen achter elkaar tentamens, dan at ik drie dagen biefstuk. Ik gebruikte altijd mijn vulpen op de toets. Ik droeg dezelfde trui als die waar ik de dag ervoor in had geleerd. En, en dat was het belangrijkste, ik droeg m'n gelukssokken. Ik heb geen idee of het geluk hem daarin zat, maar die sokken waren gestreept. Mijn vulpen is stuk en tijd om een nieuwe aan te schaffen is er niet. En helaas bleken, bij het doorzoeken van mijn sokkenla, de bewuste sokken in geen velden of wegen te bekennen. Waarschijnlijk in een onbewaakt ogenblik weggegooid. Mijn moeder begreep mijn hoge nood en schafte voor mij nieuwe sokken aan. Het probleem is nu: welk paar brengt meer geluk?
Trackback(0)
Comments (7)
  written by bezorgde vader, juni 11, 2008
Ik zou ze over elkaar aan doen. Want als altijd geldt: houd het hoofd koel en de voeten warm.
written by Tat, juni 11, 2008
Dan zeg ik: wit aan de linker- en zwart aan de rechtervoet. The best of both worlds, yin-yang, dat soort dingen....
 Succes meid! 
written by Pokerface, juni 12, 2008
Als je dan toch echt streepjes sokken aantrekt: de zwarte. Zijn gewoon leuker, of eigenlijk: de witte zijn heel erg (ja, dat telt ook). Gelukkig kun je gezien het weer laarzen aan i.p.v. open sandaaltjes... Succes morgen!
Write comment
|
TrackBack URI for this entry
.jpg){kind=small}
Quotes enzo
The best is yet to come.
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
En onthoud: Bij beslag onder de vijand vooral geen genade!