Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor en Evy |
| woensdag 21 oktober 2009 08:56 | |||
|
Een paar weken geleden mocht ik eindelijk met hardlopen beginnen van de dokter (bovendien doet het geen pijn meer). Gelukkig word ik deze keer persoonlijk gecoached, dat scheelt enorm. Ik word bij mijn om-de-dag hardlooprondje namelijk geflankeerd door de Belgische Evy. Evy (de Nederlandse versie dan) is al op kantoor mijn steun en toeverlaat (zonder haar verzandt alles in ongeorganiseerdheid, worden processtukken op de deadline geschreven en is niets meer terug te vinden. Bovendien heeft ze een geheugen als een olifant, versiert ze je kamer als je jarig bent en bakt ze appeltaarten.) maar sinds kort vergezelt Evy (de Belgische dan) mij dus in mijn sportieve bestaan. Via m'n mp3-speler vertelt ze me dat ik een rustig tempo aan moet houden, zegt ze 'zijt gij nie fier op uzelf dat gij er weer zijt?', vertelt ze me dat ik nog maar 7 keer 2 minuten hoef hard te lopen vandaag en feliciteert ze me aan het einde van elke les. Zonder haar geen sportieve prestaties dus.
Mijn vraag is dus: waarom sporten als je ook een boek kunt lezen?! Alhoewel, ik ben inmiddels best wel verknocht aan Evy. Trackback(0)
Comments (4)
![]() Write comment
|

Quotes enzo
War does not determine who is right - only who is left. Bertrand Russell |
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website
Verder ben ik niet zo van het sporten. Het is dat ik gedwongen word te fietsen. Hoewel op z'n tijd best wel lekker, zijn er 1000 leukere dingen om met je tijd te doen en is het het eerste wat van m'n agenda wordt geschrapt als ik het druk heb. Sommige mensen kunnen echter niet zonder. Ik begrijp deze mensen niet. Ze zijn meestal geblesseerd of net klaar met revalideren. Je vindt ze in de weekenden op de EHBO-post in het ziekenhuis of een ice-pack in kleedkamers van sporthallen. Deze mensen moeten halverwege de dertig stoppen met bewegen omdat hun knieën hun gewicht niet meer kunnen dragen, ze alleen nog maar ondersteund door braces een wedstrijd kunnen spelen en bang zijn binnen afzienbare tijd zich alleen nog maar met een rollator te kunnen voortbewegen. Middelbareschool-ex L. uit het vorige stukje is zo iemand. Hij basketbalt als sinds mensenheugenis maar hangt inmiddels aan elkaar van de hechtingen, ijzeren pinnen en vergeten zwaluwstaartjes en heeft meer tijd in het ziekenhuis doorgebracht dan op het basketbalveld. Als je bedenkt dat basketbal van oorsprong een vrouwensport is (want eigenlijk is het niet de bedoeling dat je elkaar aanraakt en daarom vond men het vroeger bij uitstek geschikt voor vrouwen. 'Speel op de bal, niet op de man'.), is het verbazingwekkend hoeveel blessures je tijdens een wedstrijd op kunt lopen. Meerdere verzwikte enkels, een doorgesneden pees in zijn hand (goed voor 3 hechtingen), tand eruit geslagen, 2 gescheurde kruisbanden en een kapotte meniscus (goed voor in totaal 5 operaties), vinger uit de kom, gescheurde schouderspier, versleten ruggewervels, ontwrichte kaak, whiplash, tand door z'n lip (3 hechtingen), een bril door z'n wenkbrouw (2 hechtingen) en gecrashte tenen waren zijn deel. Let wel, deze lijst is zeker niet uitputtend bedoeld. En dan hebben we het nog niet eens over het betonblok dat hij ooit tijdens een stage op z'n been kreeg (8 hechtingen), de roltrap waar hij midden in de nacht vanaf donderde (volgens mij na een te grote hoeveelheid drank) en hem 3 hechtingen opleverde en een gat in zijn hoofd vanwege een schommelstoel. Maar ik denk dat het allemaal begon met het konijn dat op vierjarige leeftijd zijn vingertopje eraf beet.

En het gekke is... het bevalt me ook nog.