Noortje weblOgg

Toen ik vannacht wat aan de late kant m'n bed in rolde, had ik allerlei geniale ideeën voor een nieuw stukje. Opschrijven deed ik ze natuurlijk niet, geniale ideeën onthoud je immers. Ik wilde iets geweldigs schrijven over de reünie van mijn middelbare school die gisteren plaatsvond. Een spitsvondige analyse van de aanwezigen en een beschouwing op het leven in het algemeen. Inmiddels weet ik niet meer wat ik zeggen wilde. Het zullen het gebrek aan slaap en alle overweldigende indrukken van gisteravond wel zijn.

Want al weken hield ik nauwlettend in de gaten wie zich via het internet aanmeldde voor de reünie en wat hun huidige bezigheden waren, of ze überhaupt ooit waren afgestudeerd, kinderen hadden of in het buitenland woonden. Geschokt belde ik telkens middelbareschool-ex L. om te melden dat die en die ook al kinderen hadden, 3 stuks!, waarna hij me verzekerde dat dat uitzonderingen waren en ze niet goed bij hun hoofd waren.

Ik toog gisteren dus naar school met L. We kwamen als altijd via de zij-ingang binnen omdat de hoofdingang niet voor leerlingen is bedoeld. Er was niets veranderd. In de kantine rook het als vanouds, in de klas hingen nog dezelfde posters, de wc's waren nog steeds smerig en mijn klasgenoten waren eigenlijk niet veel veranderd. De jongens (inderdaad, geen mannen) leken alleen wat minder lang, ze waren wat dikker en sommige inmiddels ook wat grijzer geworden maar we voelden ons direct weer 18. De leraren waren oud en stoffig maar dat vonden we 12 jaar geleden ook al dus feitelijk waren ze niet veranderd. Mijn oude lerares geschiedenis herkende me direct - waarschijnlijk omdat ze zo vaak mijn naam had moeten gillen in de klas omdat ik met Y achterin al zittend dansjes pleegde te doen. De oude leraar wiskunde was er - bijna kaal nu - die mij vriendelijk toeknikte maar waarschijnlijk alleen omdat hij blij was van mij af te zijn omdat ik tijdens zijn les - wederom met Y - zelf tompoezen zat te fabriceren of misschien gewoon omdat ik gemiddeld een 4 bij hem haalde. Ik miste de leraar die je met een papieren puntmuts met daarop het woord 'ezel' in de hoek zette als je weer een fout antwoord had gegeven maar ter compensatie bleek mijn arts, uiteraard vele jaren voor mij, ook op het Van Maerlant te hebben gezeten.

Net zoals vroeger ging op een geciviliseerde tijd de muziek uit, het licht weer aan en begonnen vrijwilligers onverstoorbaar op te ruimen. We lieten ons niet zo makkelijk verjagen, alleen al omdat je je consumptiebonnen niet terug kon verkopen en dus nog zeker 5 biertjes te gaan had. De kwaliteit van het bier was in de jaren overigens ook niet veranderd. Zo waterig dat je al misselijk was voor dat je ook maar de geringste tekenen van dronkenschap begon te vertonen. Ik snap nu waarom zoveel leerlingen vroeger op schoolfeesten over hun nek gingen. Of zou dat toch zijn geweest vanwege de drank die altijd werd meegesmokkeld in petflessen en waar je in de garderobe heimelijk flinke slokken pisang jus van stond te nemen.

Ook de akoestiek in de hal was niet verbeterd. Waarschijnlijk de reden dat ik binnen een uur m'n stem kwijt was van het schreeuwen en nu thee met honing moet drinken om me nog enigszins verstaanbaar te kunnen maken. 

TrackBack URI for this entry

Comments (3)

...
written by T, oktober 19, 2009

Hey Noor,

Heb inderdaad dezelfde soort herinneringen opgehaald, herkende de geuren, het waterige bier, de meurende plee en natuurlijk die irritante bel.
Maar heb echt een super gezellige avond gehad, jij toch ook wel??

Gr. Toon

• 
• +0
• 
• 

...
written by Noor, oktober 19, 2009

@ Toon: ik vond het echt super leuk! Had nog uren door kunnen praten, jammer dat het licht alweer aanging. Het was nog net niet zo dat ik door m'n vader werd opgehaald. Ben je er morgen ook bij?

• 
• +0
• 
• 

...
written by Floris, november 05, 2009

Hoi Noor. Het rare is dat je na al die informatie over mensen die al googlend tegenkomt, eigenlijk weinig te praten over hebt op een reunie. Merkte ook dat de indeuk die mensen van je hebben, blijft. Kennelijk is die van jouw beter dan die van mij, ik was redelijk snel weer weg Floor

• 
• +0
• 
• 

Name

Email

Title

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment