Noortje weblOgg
puoi sempre ricominciare
Wie is Noortje?
Vrouw, 33, woont in Eindhoven, blogt graag, verslaafd aan la bella Italia, toffifees en tomaat met mozarella en basilicum, schildklierloos, heeft een broer, een man (meneer Ogg) en een kat, advocaat, kijkt graag Mad Men en Wie is...de mol?, gaat nergens heen zonder haar gsm, houdt van cocktails drinken, schoenen, kekke jurkjes en muffins bakken, vond 2011 een bereisd jaar en gaat in 2012 skiën, Praag ontdekken en wijntjes drinken met de kookclub in het Zuiden des Lands.
| Noor ziet Kluun |
| zondag 31 januari 2010 11:36 | |||
|
Ik houd van lekker eten, maar uitgebreid koken doe ik zelden. Ik houd van een schoon huis, maar het schoonmaken besteed ik liever uit. Ik houd van goede boeken, maar aan de verering van schrijvers doe ik niet. Schrijvers zijn geen iconen, geen helden, geen mensen van wie je een handtekening gaat vragen. Vooruit, er is een uitzondering: Annie M.G. Maar aangezien haar een handtekening vragen niet tot de mogelijkheden behoort, blijf ik bij mijn punt dat schrijvers wereldvreemde mensen zijn die weinig daglicht verdragen en vooral op een kleine zolderkamer moeten zitten schrijven. De mens achter het boek hoef ik niet zo heel nodig te leren kennen. Alhoewel, als ik Tommy Wieringa tegen zou komen.... Maar goed. De schrijver als mens ken ik niet. Tot dit weekend. Dit weekend bezocht ik namelijk met een medeblogger (zo kom je nog eens ergens) het boekenbal. Of eigenlijk Boek & Bal. Dat is dan net weer anders dan the real thing en waarschijnlijk iets minder hip. En bovendien vond het bal niet in Amsterdam plaats maar in het iets minder hippe Apeldoorn. Dit literaire feestje heeft mijn schrijverskennis enorm verrijkt. Ik zag Susan Smit, Esther Waij (ze kwam me vaag bekend voor maar bleek lang, lang, lang geleden in Medisch Centrum West te hebben gespeeld), Leon Verdonschot en mijn persoonlijke held: Kluun (hoor het cynisme). Ik leerde dat Susan Smit heks is, dat Esther haar boeken ziet als literatuur en ik hoorde schunnige limmericken. Oja, ik zag ook 'De Naald' in het echt, maar dat heeft weinig met boeken te maken. Terug naar Kluun. Vier jaar geleden las ik zijn boeken, maar dat was meer vanuit een bovenmatige interesse in het fenomeen kanker en wat dat met je relatie kan doen. Net als de rest van Nederland vond ik hem een eikel, dapper, openhartig, rauw, ontroerend en humoristisch maar bovenal zwaar overgewaardeerd. Maar toen ik hoorde dat hij ook op het bal aanwezig zou zijn, wilde ik hem toch even zien en bij voorkeur even aanraken. En die vijf seconden waarin ik vol uitzicht op hem had, waren het hoogtepunt van mijn avond. Ik overwoog hem te vragen een handtekening in m'n decolleté te zetten, maar had helaas een coltrui aan.
Bookmark
Email this
Hits: 386 Trackback(0)
Comments (0)
 Write comment
|
TrackBack URI for this entry
Quotes enzo
We are not an endangered species ourselves yet, but this is not for lack of trying. Douglas Adams
|
Lezen!
In one person - John Irving
Zoeken op de website